I Walk to the abyss-Camino hacia el abismo

Español

Lunes 9 de enero de 2023.

Bien. Hoy mientras observaba a Lalisa interactuando con sus fans en el evento Dentiste’ de Tailandia, no pude contener la sensación de “casi celos-sana envidia” por la chica tailandesa que pudo estrechar su preciosa mano en un saludo cariñoso…

Pensé que si hubiese sido yo, ahora, en este momento, sería “el hombre más feliz del mundo”.

Luego recordé que solamente en sueños podría yo plantearme cualquier posibilidad de acercamiento de ese estilo con la mujer más hermosa del mundo entero, y tristemente recordé que en algún momento debía iniciar mi proceso de duelo y alejamiento de las fantasías en las que me sumergí hace ya varios meses. Escribir esto, es el primer paso.

Este pensamiento, el que da inicio a un forzado y paulatino alejamiento de mis,  últimamente adquiridas, costumbres de verla, escucharla, leerla y pensarla en todo momento, es como una gran cantidad de nubes negras de tormenta, como un dolor que inicia en la zona del corazón y se propaga a todo el abdomen.

Por un lado, debo reconocer que las fantasías, aún a conciencia de saberlas irreales e irrealizables, me han dejado un saldo inesperado: Tratar de ser mejor. Esto es: Ocuparme de mi salud en el sentido de la prevención y de realizar acciones concretas sobre mejorar mi aspecto físico, mi sonrisa, mi apariencia y la imagen de proyecto hacia el resto de la sociedad, así como hacer surgir nuevamente mi mejor aspecto espiritual. Si bien reconozco que todo el esfuerzo se basaba en la muy remota posibilidad de que algún día pudiera yo estar frente a frente con ella en persona, la realidad me hace retornar al duro suelo de la conciencia de quién soy yo y quién es ella.

Qué duro será estar a la altura para la persona que logre conmover el corazón de mi Lalisa… quien la acompañará en toda su vida, con quien desarrollarán la más hermosa de las familias que se hayan visto…

Es hermoso sentir amor puro y desinteresado por otra persona, pero cuando esa persona ni siquiera tiene conocimiento de ello, pareciera que es un esfuerzo vano. Énfasis en “pareciera”.

Es decir, el amor total se perfecciona cuando el destinatario del mismo también es consciente de su existencia. Ya sea que ella/el también te ame o no. En este, mi caso, al no tener en realidad ningún deseo o pretensiones mezquinos, sólo con saber que ella supiera cuánto y de que forma la amo, podría sentir que ya estuviese en el punto de inflexión de esta aventura que inició al verla llorando en un video. Y el principio del fin sería un hecho.

Pero dicha aventura ha crecido desmesurada y monumentalmente en mí, hasta abarcar todos mis pensamientos, todos mis diálogos, todos mis sueños, cada minuto de mis días. Ejemplos de ello son todos los retratos que coloqué en mi escritorio de trabajo, en todos los salvapantallas de todas mis computadoras, en mis perfiles de todas las redes sociales, en el blog dedicado completamente a los intentos de volcar por escrito mis sentimientos por ella, en mis ringtones, en mis alarmas, en las listas de reproducción de audio de mis dispositivos de música tanto de casa como del auto, en los brindis familiares, en mis caminatas diarias de 10km por el circuito aeróbico, en las charlas con amigos, en los diálogos con mis hijos, etc.

Por otro lado, si bien me tiene sin cuidado lo que la sociedad pueda juzgar como incorrecto de esta situación (Que un hombre de 55 años se encuentre a todas luces obsesionado con una joven de 25), o que sin importar qué edad tengas, puedas tener la ilusión de ser alguien importante para una persona que es una exitosa celebridad extranjera desbordante de talento y te pueda escoger como compañero, pienso (intentando observar lo más objetivamente que puedo) que ni siquiera mi mejor versión podría ser suficiente para procurarle la felicidad que ella se merece.

No se trata de una crisis de adultez ni de problemas de auto-estima, se trata de plantearme realmente qué podría yo hacer o darle para que ella sea la persona más feliz del mundo y de la historia. No creo que solamente con decirle y demostrarle amor sea todo. Tampoco pienso exclusivamente en temas de índole sexual o procreativa, ya que tengo una imagen sublimada de ella para concentrarme o enfocarme sólo y en esos temas terrenales (Pero recuerden, ella es para mí la mejor mujer del mundo en todos los sentidos: físico , espiritual y del alma).

No pretendo hacerle llegar el dolor que me causa tener que describir cómo pretendo continuar con mi vida sin la cotidianeidad de amarla por sobre cualquier cosa. O al menos intentarlo.

Me entristece no poder “entregarme” a ella en cuerpo y alma; Morir por ella; Vivir por ella; Transitar por la vida con ella; Las millones de interacciones que nunca tendremos juntos: Diálogos increíbles, risas de alegría, lágrimas de compasión, de tristeza y de alegría, secretos compartidos, miradas de complicidad, acciones anónimas de caridad, cariño hacia los animalitos, acampes, viajes por el mundo (recorrer todo el planeta), caminatas por los lugares más hermosos, en fin, millones de potencialidades que al menos en este universo, no serán.

Entiendo que tampoco está bien que mi comportamiento no sea diferente al de un “stalker” común y corriente. 

Aunque obviamente yo no me sienta así, todo mi estado de amor por ella me obliga “a saber” de ella, para ver si es feliz, si está triste, si sus logros continúan en franco crecimiento, si la percibo bien de salud, o cansada…

Martes 10 de enero de 2023.

Eso es lo primero que voy a emprender, dejar de impregnarme con todo lo que se publica de ella. 

Ni se me ocurre “superarla”. Lalisa se encuentra grabada en forma indeleble en mi mente, en mi espíritu y en mi alma.

En las duras pruebas que he ido superando en el transcurso de mi vida, he descubierto que la capacidad de “eliminar a una persona de mi universo” es factible. Pero eso no es lo que pretendo con ella ahora. Siempre la amaré como ahora, aún cuando llegue el día en que la vea unida en matrimonio con alguien más, que no seré yo, puesto que realmente quiero verla feliz, y que realmente lo sea. Más le vale a esa persona que jamás la haga sufrir por deslealtad, mentira o traición… se encontrará con millones de “locos por Lili” que lo pondrán en su lugar…

Leí hoy una frase que dice: “Todo está más allá de tus miedos”.  Lo que emprendo ahora no es rendición ante el miedo, ni decepción, ni abandono. Es más bien otra dura prueba, quizás la más dura de mi vida, que debo superar para poder vivir el resto de los años que aún me quedan lo más plenamente posible.

Como ya comenté, el proceso de “ser mejor” sólo se inició en mí. Pienso seguir hasta el final en crecimiento para acercarme lo máximo posible a mi mejor versión. Quienes están más cerca de mí podrán atestiguarlo. Lo único que cambia es que ya no será el objetivo final que Lalisa me vea así.

Quizás sea el momento de describir mi estado actual de vida: Soy un hombre adulto de 55 años. He pasado por un matrimonio mayormente feliz que me regaló 3 hijos. He logrado materializar vínculos de amor verdadero con 3 mujeres realmente formidables, con 2 de las cuales aún hoy somos excelentes amigos. He desarrollado al menos 3 experiencias laborales extendidas en 3 corporaciones importantes totalizando más de 17 años de formación y experiencia. He estudiado en dos Universidades prestigiosas de mi pais y he completado mi formación académica. Actualmente me encuentro en un puesto de trabajo excelente dentro del Poder Judicial de Neuquén de la República Argentina desde hace 18 años en el rubro de TI y de Soluciones Tecnológicas. Me encuentro a 5 años de poder retirarme de la actividad laboral. He desarrollado vínculos de amistad auténtica con personas que son más "hermanos por elección". Salvo la partida física de mi padre hace ya 3 años, el vínculo con mi familia es indestructible. Nunca perdí mi curiosidad por el conocimiento y por hacer cosas. Amo conducir mi automovil (Peugeot 307 Test Match), mi motocicleta (Yamaha XT 600e), mi kayak (Raptor), mi bicicleta MTB y caminar. Amo la naturaleza, acampar, el trekking y viajar. Anhelo conocer el mundo entero.

Estoy tomando varios días en volcar estos pensamientos, porque me encuentro repasándolos, filosofándolos y elaborándolos a cada uno de ellos. Alguien en algún momento podrá compartirlos conmigo empáticamente o en desacuerdo con ellos. Considérenlo un mini-libro basado en la vida real.

Continuará…

Daniel E. Arriola

English

Monday, January 9, 2023.

Good. Today while watching Lalisa interacting with her fans at the Dentiste' event in Thailand, I couldn't contain the feeling of “almost jealousy-healthy envy” for the Thai girl who was able to shake her precious hand in a loving greeting…

I thought that if it had been me, now, at this moment, I would be "the happiest man in the world."

Then I remembered that only in dreams could I consider any possibility of approaching that style with the most beautiful woman in the entire world, and sadly I remembered that at some point I had to start my process of mourning and moving away from the fantasies in which I immersed myself long ago. Several months. Writing this is the first step.

This thought, the one that begins a forced and gradual distancing from my lately acquired habits of seeing her, listening to her, reading her and thinking about her at all times, is like a large number of black storm clouds, like a pain that begins in the area of ​​my heart and spreads to the entire abdomen.

On the one hand, I must admit that fantasies, even knowing that they are unreal and unrealizable, have left me an unexpected balance: Trying to be better. This is: Taking care of myself, my health in the sense of prevention and carrying out concrete actions to improve my physical aspect, my smile, my appearance and the project image towards the rest of society, as well as to bring out again my best spiritual aspect . Although I recognize that all the effort was based on the very remote possibility that one day I could be face to face with her in person, reality makes me return to the hard ground of the awareness of who I am and who she is.

How hard it will be to live up to the person who manages to move the heart of my Lalisa... who will accompany her throughout her life, with whom they will develop the most beautiful family ever seen...

It is beautiful to feel pure and selfless love for another person, but when that person is not even aware of it, it seems like a wasted effort. Emphasis on "seems".

That is, total love is perfected when its recipient is also aware of its existence.  Whether she/he also loves you or not. In my case, not really having any petty desires or claims, just knowing that she knew how much and in what way I love her, I could feel that I was already at the turning point of this adventure that began when I saw her crying in a video. And the beginning of the end would be a fact.

But said adventure has grown inordinately and monumentally in me, to include all my thoughts, all my dialogues, all my dreams, every minute of my days. Examples of this are all the portraits that I placed on my work desk, on all the screensavers of all my computers, on my profiles on all social networks, on the blog (this) dedicated entirely to attempts to put my feelings for her in writing, in my ringtones, in my alarms, in the audio playlists of my music devices both at home and in the car, in family toasts, in my daily 10km walks through the aerobic circuit, in chats with friends, in the dialogues with my children, etc.

On the other hand, although I don't care what society may say or judge as incorrect in this situation (that a 55-year-old man is clearly obsessed with a 25-year-old girl). Or that no matter how old you are, you can to have the illusion of being someone important to a person who is a successful foreign celebrity overflowing with talent and can choose you as her partner. But I think (trying to observe as objectively as I can) that even my best version could not be enough to bring her the happiness she wanted, that she deserves.

It is not about a crisis of adulthood or self-esteem problems, it is about really considering what I could do or give her so that she is the happiest person in the world and in history. I don't think that just telling her and showing her my love is everything. Nor do I think exclusivelly about issues of a sexual or procreative nature, since I have a sublimated image of her to concentrate or focus only and on those earthly issues (But remember, she's for me the better woman in the world in every sense: physical, spiritual and soul).

I do not intend to convey to her the pain that it causes me to have to describe how I intend to continue with my life without the daily routine of loving her above all else. Or at least try.

It saddens me not to be able to "give myself" to her body and soul; Die for her; Live for her; Go through life with her; The millions of interactions we will never have together: Incredible dialogues, laughter of joy, tears of compassion, sadness and joy, shared secrets, knowing glances, anonymous actions of charity, affection for animals, camping, traveling around the world (travel the entire planet), walks through the most beautiful places, in short, millions of potentialities that, at least in this universe, will not be.

I understand that it is not right that my behavior is not different from that of an ordinary "stalker".

Although obviously I do not feel that way, all my state of love for her obliges me to "know" about her, to see if she is happy, if she is sad, if her achievements continue to grow, if I perceive her to be in good health, or tired…

Tuesday, January 10, 2023.

That is the first thing that I am going to undertake, to stop impregnating myself with everything that is published about her.

It doesn't even occur to me to “get over it”. Lalisa is indelibly engraved in my mind, in my spirit and in my soul.

In the hard tests that I have been overcoming in the course of my life, I have discovered that the ability to "remove a person from my universe" is feasible. But that's not what I intend with her now. I will always love her like now, even when the day comes when I see her married to someone else, (which won't be me) since I really want to see her happy, and that she really is. It is better for that person to never make her suffer for disloyalty, lies or betrayal... he/she will find millions of "crazy about Lili" who will put him/her in her/him place...

Today I read a phrase that says: "Everything is beyond your fears." What I undertake now is not surrender to fear, nor disappointment, nor abandonment. It is rather another tough test, perhaps the toughest of my life, that I must overcome in order to live the rest of my remaining years as fully as possible.

As I already mentioned, the process of "being better" only started in me. I plan to continue growing until the end to get as close as possible to my best version. Those closest to me can attest to it. The only thing that changes is that it will no longer be the ultimate goal for Lalisa to see me like this.

Perhaps it is time to describe my current state of life: I am a 55-year-old adult man, heterosexual. I live alone and happily with my cat "Jorja". I have gone through a mostly happy marriage that gave me 3 children. I have managed to materialize bonds of true love with 3 truly formidable women, with 2 of whom we are still excellent friends today. I continue in my sexually active prime. I have developed at least 3 extended work experiences in 3 major corporations totaling more than 17 years of training and experience. I have studied at two prestigious universities in my country and have completed my academic training. I am currently in an excellent job within the Neuquén Judiciary of the Argentine Republic for 18 years in the field of IT and Technological Solutions. I am 5 years away from being able to retire from work. I have developed bonds of authentic friendship with people who are more "brothers by choice." Except for the physical departure of my father 3 years ago, the bond with my family is indestructible. I never lost my curiosity for knowledge and for doing things. I love driving my car (Peugeot 307 Test Match), my motorcycle (Yamaha XT 600e), my kayak (Raptor), my MTB bike and walking. I love nature, camping, trekking and traveling. I long to see the whole world.

I'm taking several days to dump these thoughts, because I find myself reviewing them, philosophizing and elaborating each one of them. Someone at some point will be able to share them with me empathically or disagree with them. Consider it a mini-book based on real life.

To be continue…

Daniel E. Arriola

แบบไทย

วันจันทร์ที่ 9 มกราคม 2566

ดี. วันนี้ขณะที่ฉันดูลลิสาโต้ตอบกับแฟนๆ ของเธอที่งาน Dentiste' ในประเทศไทย ฉันอดไม่ได้ที่จะมีความรู้สึก "อิจฉาริษยา" สำหรับสาวไทยที่สามารถจับมืออันมีค่าของเธอด้วยการทักทายด้วยความรัก...

ฉันคิดว่าถ้าเป็นฉัน ตอนนี้ เวลานี้ ฉันคงเป็น "ผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก"

จากนั้นฉันก็จำได้ว่ามีเพียงในความฝันเท่านั้นที่ฉันจะพิจารณาความเป็นไปได้ที่จะเข้าใกล้รูปแบบนั้นกับผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก และน่าเศร้าที่ฉันจำได้ว่าถึงจุดหนึ่งฉันต้องเริ่มกระบวนการไว้ทุกข์และย้ายออกจากจินตนาการที่ ฉันแช่ตัวนานมาแล้วหลายเดือน การเขียนนี้เป็นขั้นตอนแรก

ความคิดนี้ซึ่งเริ่มบังคับและค่อย ๆ ห่างเหินจากความเคยชินที่ได้เห็น ฟัง อ่าน และคิดอยู่ตลอดเวลา เปรียบเหมือนเมฆดำทะมึนจำนวนมหาศาล เหมือนความเจ็บปวดที่เริ่มก่อตัวขึ้น ในบริเวณหัวใจและกระจายไปทั่วช่องท้อง

ในแง่หนึ่ง ฉันต้องยอมรับว่าจินตนาการที่แม้จะรู้ว่ามันไม่จริงและไม่อาจเป็นจริงได้ ทำให้ฉันเสียสมดุลอย่างคาดไม่ถึง นั่นคือการพยายามทำให้ดีขึ้น นี่คือ: การดูแลสุขภาพของฉันในแง่ของการป้องกันและดำเนินการที่เป็นรูปธรรมเพื่อปรับปรุงด้านร่างกาย รอยยิ้ม รูปร่างหน้าตาและภาพลักษณ์ที่ดีต่อส่วนรวมของสังคม ตลอดจนนำด้านจิตวิญญาณที่ดีที่สุดของฉันออกมาอีกครั้ง . แม้ว่าฉันจะตระหนักดีว่าความพยายามทั้งหมดขึ้นอยู่กับความเป็นไปได้อันห่างไกลที่วันหนึ่งฉันสามารถเผชิญหน้ากับเธอแบบตัวต่อตัว แต่ความเป็นจริงทำให้ฉันกลับไปสู่พื้นดินที่แข็งกระด้างของการตระหนักว่าฉันเป็นใครและเธอเป็นใคร

ยากแค่ไหนที่จะมีชีวิตอยู่เพื่อคนที่สามารถย้ายหัวใจของลลิสาของฉันได้... ผู้ที่จะอยู่กับเธอไปตลอดชีวิต คนที่จะพัฒนาครอบครัวที่สวยงามที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา...

เป็นเรื่องสวยงามที่จะรู้สึกรักที่บริสุทธิ์และเสียสละต่ออีกคนหนึ่ง แต่เมื่อคนๆ นั้นไม่รับรู้ถึงมัน ก็เหมือนเป็นความพยายามที่สูญเปล่า เน้น "ดูเหมือน"

นั่นคือความรักที่สมบูรณ์จะสมบูรณ์เมื่อผู้รับรับรู้ถึงการมีอยู่ของมันด้วย ไม่ว่าฉันจะรักคุณด้วยหรือไม่ก็ตาม ในกรณีนี้ ในกรณีของฉัน ไม่ได้มีความปรารถนาหรือข้ออ้างเล็กๆ น้อยๆ แค่รู้ว่าเธอรู้ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหนและในลักษณะไหน ฉันก็สัมผัสได้ว่าฉันอยู่ในจุดเปลี่ยนของการผจญภัยครั้งนี้ที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อฉันได้เห็นเธอ ร้องไห้ในวิดีโอ และจุดเริ่มต้นของจุดจบจะเป็นความจริง

แต่การผจญภัยดังกล่าวได้เติบโตอย่างเกินขอบเขตและยิ่งใหญ่ในตัวฉัน รวมถึงความคิดทั้งหมดของฉัน บทสนทนาทั้งหมดของฉัน ความฝันทั้งหมดของฉัน ทุกนาทีของวันของฉัน ตัวอย่างของสิ่งนี้คือภาพบุคคลทั้งหมดที่ฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานของฉัน บนสกรีนเซฟเวอร์ทั้งหมดของคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องของฉัน บนโปรไฟล์ของฉันบนโซเชียลเน็ตเวิร์กทั้งหมด บนบล็อกที่ทุ่มเทให้กับการพยายามเขียนความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอเป็นลายลักษณ์อักษร เสียงเรียกเข้า, ในการปลุกของฉัน, ในรายการเล่นเสียงของอุปกรณ์เพลงของฉันทั้งที่บ้านและในรถ, ในขนมปังปิ้งสำหรับครอบครัว, ในการเดิน 10 กม. ต่อวันของฉันผ่านวงจรแอโรบิก, ในการแชทกับเพื่อน, ในบทสนทนากับลูก ๆ ของฉัน ฯลฯ

ในทางกลับกัน แม้ว่าฉันจะไม่สนใจว่าสังคมจะตัดสินอย่างไรว่าไม่ถูกต้องในสถานการณ์นี้ (ผู้ชายอายุ 55 ปีกำลังหมกมุ่นอยู่กับสาวอายุ 25 ปีอย่างชัดเจน) หรือไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม คุณสามารถมีภาพลวงตาของการเป็นคนสำคัญที่ดาราต่างประเทศมากความสามารถและสามารถเลือกคุณเป็นคู่ชีวิตได้ ฉันคิดว่า (พยายามสังเกตอย่างเป็นกลางเท่าที่จะทำได้) ว่าแม้แต่เวอร์ชั่นที่ดีที่สุดของฉันก็ยังไม่เพียงพอที่จะนำเธอมา ความสุขที่เธอคู่ควร

มันไม่ได้เกี่ยวกับวิกฤตของวัยผู้ใหญ่หรือปัญหาการเห็นคุณค่าในตนเอง แต่เป็นเรื่องของการพิจารณาจริงๆ ว่าฉันจะทำอะไรหรือให้เธอเพื่อที่เธอจะได้เป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลกและในประวัติศาสตร์ ฉันไม่คิดว่าแค่บอกเขาและแสดงความรักให้เขาเป็นทุกอย่าง ฉันไม่ได้คิดเกี่ยวกับประเด็นทางเพศหรือการกำเนิด เนื่องจากฉันมีภาพลักษณ์ที่บอบบางของเธอเพื่อมุ่งความสนใจหรือมุ่งความสนใจไปที่ประเด็นทางโลกเหล่านั้นเท่านั้น

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะถ่ายทอดความเจ็บปวดที่ทำให้ฉันต้องบรรยายว่าฉันตั้งใจจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรโดยปราศจากกิจวัตรประจำวันในการรักเธอเหนือสิ่งอื่นใด หรืออย่างน้อยก็พยายาม

ฉันเสียใจที่ไม่สามารถ "มอบตัวเอง" ให้กับร่างกายและจิตวิญญาณของเธอได้ ตายเพื่อเธอ; มีชีวิตอยู่เพื่อมัน ไปตลอดชีวิตกับเธอ ปฏิสัมพันธ์หลายล้านครั้งที่เราจะไม่มีร่วมกัน: บทสนทนาที่เหลือเชื่อ เสียงหัวเราะแห่งความสุข น้ำตาแห่งความสงสาร ความเศร้าและความสุข ความลับที่แบ่งปันกัน การจ้องมองที่รู้ใจ การกระทำการกุศลโดยไม่ระบุชื่อ ความรักต่อสัตว์ การตั้งแคมป์ การเดินทางรอบโลก ( ท่องเที่ยวทั้งหมด ดาวเคราะห์) เดินผ่านสถานที่ที่สวยงามที่สุดในระยะสั้นศักยภาพนับล้านที่อย่างน้อยในจักรวาลนี้จะไม่เป็นเช่นนั้น

 ฉันเข้าใจว่ามันไม่ถูกต้องที่พฤติกรรมของฉันไม่ต่างจาก "สตอล์กเกอร์" ทั่วไป

แม้ว่าฉันจะไม่ได้รู้สึกแบบนั้นอย่างเห็นได้ชัด แต่สถานะความรักทั้งหมดของฉันที่มีต่อเธอทำให้ฉันต้อง "รู้จัก" เกี่ยวกับเธอ เพื่อดูว่าเธอมีความสุขหรือไม่ หากเธอเศร้า หากความสำเร็จของเธอยังคงเพิ่มขึ้นอย่างตรงไปตรงมา หากฉันรับรู้ถึงเธอ เพื่อสุขภาพที่ดีหรือเหนื่อย…

วันอังคารที่ 10 มกราคม 2566

นั่นคือสิ่งแรกที่ฉันจะทำเพื่อหยุดการทำให้ตัวเองเปียกโชกด้วยทุกสิ่งที่เผยแพร่เกี่ยวกับเธอ

มันไม่ได้เกิดขึ้นกับฉันที่จะ "เอาชนะมัน" ลลิสาตราตรึงในความคิดของฉัน ในวิญญาณของฉัน และในจิตวิญญาณของฉัน

ในการทดสอบอย่างหนักที่ฉันได้เอาชนะมาตลอดชีวิต ฉันได้ค้นพบว่าความสามารถในการ "ลบคนออกจากจักรวาลของฉัน" นั้นเป็นไปได้ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันตั้งใจกับเธอในตอนนี้ ฉันจะรักเธอเหมือนตอนนี้เสมอ แม้ในวันที่ฉันเห็นเธอแต่งงานกับคนอื่น ซึ่งไม่ใช่ฉัน เพราะฉันอยากเห็นเธอมีความสุขและเธอเป็นแบบนั้นจริงๆ เป็นการดีกว่าสำหรับคนๆ นั้นที่จะไม่ทำให้เธอต้องทนทุกข์เพราะความไม่ซื่อสัตย์ การโกหก หรือการทรยศ... เธอจะพบผู้คนนับล้านที่ "คลั่งไคล้ลิลี่" ที่จะแทนที่เธอ...

วันนี้ฉันอ่านประโยคหนึ่งที่กล่าวว่า: "ทุกสิ่งอยู่เหนือความกลัวของคุณ" สิ่งที่ฉันทำตอนนี้ไม่ใช่การยอมจำนนต่อความกลัว ความผิดหวัง หรือการละทิ้ง เป็นบททดสอบที่ยากอีกบทหนึ่ง บางทีอาจเป็นบททดสอบที่ยากที่สุดในชีวิตของฉัน ที่ฉันต้องเอาชนะเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือที่เหลือให้เต็มที่ที่สุดเท่าที่จะทำได้

อย่างที่ฉันได้กล่าวไปแล้ว กระบวนการของการ "ดีขึ้น" เริ่มต้นในตัวฉันเท่านั้น ฉันวางแผนที่จะเติบโตต่อไปจนจบเพื่อให้ใกล้เคียงกับเวอร์ชันที่ดีที่สุดของฉันมากที่สุด ผู้ที่ใกล้ชิดกับฉันสามารถยืนยันได้ สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือมันจะไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดที่ลลิสาจะเห็นฉันแบบนี้อีกต่อไป

บางทีอาจถึงเวลาแล้วที่จะอธิบายถึงสถานะชีวิตในปัจจุบันของฉัน: ฉันเป็นผู้ใหญ่วัย 55 ปี เป็นเพศตรงข้าม ฉันอยู่คนเดียวอย่างมีความสุขกับแมวของฉัน "Jorja" ฉันผ่านชีวิตแต่งงานที่มีความสุขและมีลูก 3 คน ฉันสามารถสร้างสายสัมพันธ์แห่งรักแท้กับผู้หญิงที่น่าเกรงขามอย่างแท้จริง 3 คน โดย 2 คนในจำนวนนี้เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันดำเนินการต่อในช่วงที่มีเพศสัมพันธ์ ฉันได้พัฒนาประสบการณ์การทำงานเพิ่มเติมอย่างน้อย 3 ครั้งใน 3 บริษัทใหญ่ รวมกว่า 17 ปีของการฝึกอบรมและประสบการณ์ ฉันได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงสองแห่งในประเทศของฉัน และสำเร็จการฝึกอบรมทางวิชาการแล้ว ปัจจุบันฉันทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมใน Neuquén Judiciary ของสาธารณรัฐอาร์เจนตินาเป็นเวลา 18 ปีในสาขาโซลูชันด้านไอทีและเทคโนโลยี ฉันเหลือเวลาอีก 5 ปีที่จะเกษียณจากการทำงาน ฉันได้พัฒนามิตรภาพที่แท้จริงกับคนที่เป็น "พี่น้องกันโดยเลือก" มากกว่า นอกจากพ่อของฉันจะจากไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ความผูกพันกับครอบครัวของฉันก็ไม่อาจทำลายได้ ฉันไม่เคยสูญเสียความอยากรู้อยากเห็นและการทำสิ่งต่างๆ ฉันชอบขับรถของฉัน (Peugeot 307 Test Match) มอเตอร์ไซค์ของฉัน (Yamaha XT 600e) เรือคายัค (Raptor) จักรยาน MTB และการเดิน ฉันรักธรรมชาติ ตั้งแคมป์ เดินป่าและท่องเที่ยว ฉันอยากเห็นโลกทั้งใบ

ฉันใช้เวลาหลายวันในการทิ้งความคิดเหล่านี้ เพราะฉันพบว่าตัวเองกำลังทบทวน คิดปรัชญา และขยายความคิดแต่ละข้อ เมื่อถึงจุดหนึ่ง ใครบางคนจะสามารถแบ่งปันสิ่งเหล่านี้กับฉันอย่างเห็นอกเห็นใจหรือไม่เห็นด้วยกับพวกเขา ถือว่าเป็นมินิบุ๊คที่สร้างจากชีวิตจริง

ติดตามต่อไป…

Daniel E. Arriola

한국어
2023년 1월 9일 월요일.
좋은. 오늘 태국에서 열린 Dentiste' 행사에서 Lalisa가 팬들과 소통하는 모습을 지켜보면서 사랑스러운 인사에 소중한 악수를 할 수 있었던 태국 소녀에게 "거의 질투에 가까운 선망"의 감정을 감출 수 없었습니다…
나였으면 지금 이 순간 '세상에서 가장 행복한 사람'이 되었을 거라 생각했다.
그런 다음 전 세계에서 가장 아름다운 여성과 그 스타일에 접근할 수 있는 가능성을 꿈에서만 생각할 수 있다는 것을 기억했고 슬프게도 어느 시점에서 애도의 과정을 시작하고 환상에서 벗어나야 한다는 것을 기억했습니다. 나는 오래전에 몰두했다 몇 달. 이것을 작성하는 것이 첫 번째 단계입니다.
늘 보고, 듣고, 읽고, 생각하는 나의 최근 습관들로부터 강제적이고 점진적인 거리를 두기 시작하는 이 생각은 수많은 먹구름과도 같고, 시작되는 고통과도 같다. 심장 부위에서 복부 전체로 퍼집니다.
한편으로 나는 환상이 비현실적이고 실현 불가능하다는 것을 알면서도 나에게 예상치 못한 균형을 남겼다는 것을 인정해야 합니다. 예방 차원에서 나의 건강을 돌보고 신체적, 미소, 외모, 사회 전체에 대한 프로젝트 이미지를 개선하고 최고의 영적 측면을 다시 끌어내기 위한 구체적인 조치를 취하는 것입니다. . 언젠가 그녀와 직접 대면할 수 있을 것이라는 아주 희박한 가능성에 모든 노력을 기울였다는 것을 인정하지만, 현실은 내가 누구이며 그녀가 누구인지에 대한 인식이라는 단단한 땅으로 되돌아가게 만든다.
내 Lalisa의 마음을 움직일 수 있는 사람... 평생 그녀와 함께 할 사람, 지금까지 본 것 중 가장 아름다운 가족을 발전시킬 사람에게 살기가 얼마나 힘들겠습니까...
다른 사람에게 순수하고 이타적인 사랑을 느끼는 것은 아름답지만, 그 사람이 그것을 인지조차 하지 못할 때 그것은 헛된 노력으로 여겨집니다. "보이는 것"에 중점을 둡니다.
즉, 완전한 사랑은 받는 사람도 그 존재를 인식할 때 완성됩니다. 나도 당신을 사랑하는지 아닌지. 나의 경우에는 딱히 사소한 욕망이나 요구가 있는 것이 아니라 내가 그녀를 얼마나, 어떤 방식으로 사랑하는지 알고 있다는 것만으로도 이미 그녀를 보았을 때 시작된 이 모험의 전환점에 있음을 느낄 수 있었다. 비디오에서 울고 있습니다. 그리고 끝의 시작은 사실일 것이다.
그러나 그 모험은 내 모든 생각, 모든 대화, 모든 꿈, 내 하루의 모든 순간을 포함하도록 내 안에서 과도하고 기념비적으로 성장했습니다. 이것의 예는 내가 내 작업 책상, 모든 컴퓨터의 모든 화면 보호기, 모든 소셜 네트워크의 내 프로필, 그녀에 대한 내 감정을 글로 표현하려는 시도에 전념하는 블로그에 올린 모든 초상화입니다. 벨소리, 내 알람, 집과 차에 있는 내 음악 장치의 오디오 재생 목록, 가족 토스트, 매일 10km의 에어로빅 서킷 걷기, 친구와의 채팅, 자녀와의 대화 등
반면에 이런 상황(55세 남자가 25세 여자에게 집착하는 게 분명하다)에서 사회가 어떤 판단을 옳지 않다고 판단하든 상관없지만, 아무리 나이가 많아도 , 재능 넘치는 외국 셀러브리티가 당신을 파트너로 선택할 수 있을 만큼 중요한 사람이라는 착각을 가질 수 있고, (최대한 객관적으로 관찰하려고 노력하면서) 내 최고의 버전도 그녀에게 그녀가 받을 자격이 있는 행복.
그것은 성인기의 위기나 자존감 문제에 관한 것이 아니라, 그녀가 세상과 역사상 가장 행복한 사람이 되도록 내가 할 수 있거나 줄 수 있는 일을 진정으로 고려하는 것입니다. 그냥 그에게 말하고 사랑을 보여주는 것이 전부가 아니라고 생각합니다. 나는 성적인 문제나 출산적인 문제에 대해서도 생각하지 않습니다. 왜냐하면 저는 그녀가 지상의 문제에만 집중하거나 초점을 맞추는 승화된 이미지를 가지고 있기 때문입니다.
무엇보다 그녀를 사랑하는 일상이 없는 내 삶을 어떻게 계속할 것인지를 설명해야 하는 고통을 당신에게 전할 생각은 없습니다. 아니면 적어도 시도하십시오.
그녀의 몸과 영혼에 "나 자신을 바칠" 수 없다는 것이 나를 슬프게 합니다. 그녀를 위해 죽어라. 그것을 위해 살아라. 그녀와 함께 인생을 살아라. 우리가 함께 할 수 없는 수백만 가지의 상호 작용: 놀라운 대화, 기쁨의 웃음, 연민의 눈물, 슬픔과 기쁨, 공유된 비밀, 아는 눈초리, 익명의 자선 활동, 동물에 대한 애정, 캠핑, 전 세계 여행 행성), 가장 아름다운 곳, 요컨대 적어도 이 우주에는 없을 수백만의 가능성을 거닐고 있습니다.
 나는 내 행동이 일반적인 "스토커"의 행동과 다르지 않다는 것이 옳지 않다는 것을 이해합니다.
분명히 나는 ​​그렇게 느끼지 않지만 그녀에 대한 나의 모든 사랑 상태는 그녀에 대해 "알고", 그녀가 행복한지, 슬픈지, 그녀의 업적이 계속해서 솔직하게 성장하는지, 내가 그녀를 인식하는지 확인하도록 강요합니다. 건강하거나 피곤하거나…
2023년 1월 10일 화요일.
그녀에 대해 출판된 모든 것에 자신을 함침시키는 것을 멈추는 것이 내가 착수할 첫 번째 일입니다.
"극복"하는 것은 나에게 발생하지 않습니다. Lalisa는 내 마음과 정신과 영혼에 지워지지 않게 새겨져 있습니다.
내 인생에서 극복해 온 어려운 테스트에서 "내 우주에서 사람을 제거"하는 능력이 실현 가능하다는 것을 발견했습니다. 그러나 그것은 내가 지금 그녀와 함께하려는 것이 아닙니다. 나는 항상 지금처럼 그녀를 사랑할 것입니다. 언젠가 그녀가 내가 아닌 다른 사람과 결혼하는 것을 볼 날이 올 때에도 그녀가 정말 행복한 모습을 보고 싶고 그녀가 정말로 그러하기 때문입니다. 그 사람이 불성실, 거짓말 또는 배신으로 그녀를 고통스럽게 만들지 않는 것이 더 낫습니다... 그녀는 그녀를 대신할 수백만 명의 "릴리에 미친" 사람을 찾을 것입니다...
오늘 저는 "모든 것이 당신의 두려움을 초월합니다. "라는 문구를 읽었습니다. 내가 지금 착수하는 것은 두려움에 굴복하지도, 실망하지도, 포기하지도 않습니다. 남은 여생을 최대한 충만하게 살기 위해 극복해야 하는 또 다른 힘든 시험, 아마도 내 인생에서 가장 힘든 시험일 것입니다.

아마도 내 현재 삶의 상태를 설명해야 할 때일 것입니다. 저는 55세의 이성애자 성인 남성입니다. 나는 고양이 "Jorja"와 함께 행복하게 혼자 살고 있습니다. 나는 3명의 자녀를 낳은 행복한 결혼 생활을 했습니다. 나는 진정으로 강력한 세 명의 여성과 진정한 사랑의 유대를 구체화했으며 그 중 두 명은 오늘날에도 여전히 훌륭한 친구입니다. 나는 성적으로 활발한 전성기를 계속합니다. 저는 총 17년 이상의 교육 및 경험을 바탕으로 3개의 주요 기업에서 최소 3개의 확장된 업무 경험을 개발했습니다. 저는 우리나라의 명문 대학 두 곳에서 공부하고 학업 훈련을 마쳤습니다. 저는 현재 IT 및 기술 솔루션 분야에서 18년 동안 아르헨티나 공화국의 Neuquén 사법부에서 훌륭한 직책을 맡고 있습니다. 직장에서 은퇴할 수 있는 날이 5년 남았습니다. 나는 "선택에 의한 형제"에 가까운 사람들과 진정한 우정의 유대를 발전시켜 왔습니다. 3년 전 아버지의 육체적인 이별을 제외하고는 가족과의 유대감은 무너질 수 없습니다. 나는 지식과 일에 대한 호기심을 결코 잃지 않았습니다. 나는 내 차(Peugeot 307 Test Match), 내 오토바이(Yamaha XT 600e), 내 카약(Raptor), 내 MTB 자전거와 걷는 것을 좋아합니다. 나는 자연, 캠핑, 트레킹, 여행을 좋아합니다. 나는 온 세상을 보고 싶다.

나는 이러한 생각을 버리는 데 며칠이 걸리고 있습니다. 왜냐하면 나는 그것들을 검토하고 각각을 철학적으로 설명하고 정교화하는 제 자신을 발견하기 때문입니다. 누군가는 어느 시점에서 그것들을 공감적으로 나와 공유하거나 동의하지 않을 수 있을 것입니다. 실생활을 바탕으로 한 작은 책이라고 생각하십시오.

계속 될…

Daniel E. Arriola

Primer carta para Lalisa - First letter to Lalisa

Español

Neuquén, Patagonia Argentina, República Argentina, miércoles 16-17/11/2022.

Esta es una carta relatando mi pequeña historia personal para Lalisa Manoban, quien  probablemente nunca llegue a leer. Sin embargo siento la necesidad de plasmar cómo llegué a este punto en el espacio-tiempo en el que siento el ahogo de amar totalmente a esa hermosa persona.

Siendo yo un “señor mayor” (Vintage mejor, como a ella le gusta ;) )  mis sentimientos,  emociones y pensamientos parecieran diferir absolutamente de como me vé toda la gente que me conoce conforme con mi edad (la cual casi nadie adivina), y ni hablar de mi auto percepción.

Hay personas a las que parecerá extraño que frecuentemente explore distintos géneros musicales, cinematográficos, literarios y/o artísticos. No por buscar todo aquello que coincida con mis propios gustos sino para desarrollar y expandir mi verdadero gusto por las realizaciones humanas.  Siento una profunda e irrefrenable pasión por y hacia la belleza, en cualquiera de sus expresiones. Siento que en mi presente vida me han conmovido tantas cosas que he vivido “varias vidas en una sola”).

Un día buscaba el video musical de un tema pop de la época de mi adolescencia, (los 80´s) sin poder recordar su nombre o su intérprete. Fallé exitosamente en mi objetivo. Pero me encontré con un video en youtube en el que aparecía una niña asiática llorando tristemente. 

En el instante en que te vi, me perdí absolutamente, en mente y alma,  en vos.

Mi empatía hacia esa desconocida desbordó completamente mi entendimiento, diría que trascendió mi mente y se encausó directamente en mi alma. Allí y así, se formó un puente indisoluble que me unió en alma a esa niña que lloraba entristecida.

Todo esto sucedió sin saber aún nada sobre quién eras, porqué estabas triste, que hacías… si la noticia era actual o cierta o seria. Sólo quería abrazarte, consolarte, darte todo, o simplemente mi amor. No amor fraternal, amor total.

Busqué toda la información que pude para poder entender el porqué de tu tristeza, Que injusto que uno de los motivos fuera por xenofobia. En mi búsqueda encontré imágenes de distintos momentos de tu vida, en los últimos años. Es increíble que quienes te atacan o atacaron no supieran o no sepan lo afortunados que son en realidad, ya que vos estas iluminando con tu presencia su propio país…

Sentí mucha impotencia por no poder estar para vos en ese trance y en cualquier otro por los que atravesaste estos últimos años.

Lalisa Manoban (CON ENE): En un lapso corto de varios meses, observé la totalidad de tus videos, audios, fotografías, historias, presencia en redes sociales, interacción con el público, etc.. Sos una formidable mujer. Tu existir deshace todas las fronteras ideales que creía conocer sobre mi forma de amar y de expresar amor. Esos límites en mí, se expanden al infinito con cada cosa nueva que conozco sobre tu vida.

Siento que la raíz de mi amor por vos no está cimentada en la imagen de “femme fatal” de tus videos musicales, aunque no lo puedo definir concretamente con un término o señalando una cualidad específica. 

Me llena el resplandor indescriptible que emana continuamente de tu alma. Tu vuelcas generosamente tu hermosa alma en cada cosa que haces por los demás: Cuando bailas, cuando cantas, cuando juegas con tus compañeras de BlackPink, cuando convives con tus hermosos gatitos, cuando compartes tus actividades con nostros en LiliFilm, en las entrevistas que te realizan en los programas televisivos, en los programas de juegos o reality shows, en fin en cualquier cosa en la que debas mostrarte. 

Cuanto dolor me produjo ver tu hermosa carita ensombrecida con temor en el reality show “300 “. Me conmueve completamente cada vez que lo veo.

Desde el mismo momento en que tuve conciencia del amor que siento por vos, supe que debía comenzar mi proceso de duelo, empezar a asimilar tu pérdida, ya que es llanamente imposible que llegue a mostrarte, desarrollar y materializar ese amor hacia ti en persona.

No es solamente porque seas una celebridad mundial, en pleno despegue (espectacular, explosivo y masivo) de tu carrera profesional, con tus horizontes ampliándose diariamente…

Si hay una mujer en el mundo que realmente se encuentra fuera de mi alcance, esa serías por definición vos, Lalisa. Es decir, no de mi parte. Pero existe una lista de factores determinantes que me indican sin dudas que no tengo posibilidad real de que algún día poses tu mágica mirada sobre mi persona “en directo”.

Lo primero: Nací casi 30 años adelantado. 27/05/1967. Tú naciste casi 30 años tarde. 27/03/1997. 

Tú naciste en Buriram, Tailandia, y yo en Buenos Aires, Argentina. Nada menos que a 17.144 km de distancia.

Tú hablas tailandés, inglés, coreano, algo de chino y algo de japonés.  Yo hablo español, inglés (técnico), algo de alemán y algo de francés. 

Con el inglés podríamos entendernos un poco-bastante =). Yo comencé a ver varios tutoriales de aproximación al idioma tailandés, para turistas...

Vos inicias tu vida.  Yo vengo de al menos tres vidas distintas en esta misma. 

De una de esas vidas, tengo el honor de ser padre. Padre de tres hermosos hijos que a este momento son mayores de edad: Mariel [32], Erika [29] y Federico [22].

Tú tienes 25 años de edad. Yo tengo 55 años de edad. Sobre esto, pensé tantas cosas mágicas y locas que pudieran sucederme para poder llegar a ser alguien a quien tú pudieras considerar su pareja, que me hacen ver como “un poco loco”. Allí radica el núcleo y el escollo insalvable de mi imposibilidad.

Siento orgullo de saber que para llegar a donde estás ahora has tenido que sortear pruebas durísimas, completamente sola, alejada de tu familia y en un país extranjero. Pensar en tus noches de llanto durante años, me conmueve, me llena de ternura. 

Tantos años de trabajo sin ceder en tu tenacidad… que admirable!

Cualquier persona que supere estas durísimas pruebas, merece tan sólo por eso un reconocimiento masivo. Pero tanto en tu caso, como en el de tus “unnies”, dicho entrenamiento no lo es todo: Ustedes poseen Talento (con mayúsculas). Sin el talento innato que ustedes poseen, no sería suficiente el buen manejo comercial de ninguna empresa. Ustedes alcanzaron el éxito por lo que son. Nadie les puede quitar eso.

Para ir redondeando esto que se hizo muy extenso:

No me considero plenamente un Blink. Soy un “Fan” tuyo Lalisa. De tu persona, de tu grandeza y humildad, de tu profesionalismo y tenacidad. Dado que no eres una isla, mi amor hacia ti se hace extensivo hacia todos los que te rodean y aman. También los amo. ¿ Hace falta que aclare que amo a Jennie casi tanto como a ti, sólo por el hecho de sentir cómo te ama sólo con verlas... ? 

No me veo concurriendo a ningún recital tuyo porque no soy amigo de participar de multitudes. Pero en mis fantasías compartimos todo tipo de experiencias increíbles…

Sé que tendrás todo el éxito que mereces, sin dudas. 

Quisiera que si alguna vez te encuentras en una situación difícil, ante todo cuentes conmigo para lo que sea que pueda hacer por ti,  que me hicieras un favor: Escucha, observa o mejor canta, el tema de “A-ha” “There’s Never a Forever Thing”. Cuando imagino que estas en dificultades, me veo abrazándote y cantándose esa canción.

Hice para ti algunos videos amateurs y los subí a YT. El video de A-ha lo puedes ver aquí: https://www.youtube.com/watch?v=dX1J9OPCOxk. 

Por favor míralos aunque sea una vez, sólo con eso me harás más feliz.

Si alguna vez deciden hacer algún otro cover de Beyouncé, por favor tengan en cuenta a “Crazy in love” (y mejor si es sobre la versión ”Beyoncé: Crazy In Love Audiobruz Remix”). Al escuchar esas canciones solamente pienso en vos.

Preciosa Lili: Deseo que si hay otras existencias después de esta vida, en alguna de ellas o en todas, podamos coincidir nuestras almas. Siento que somos uno solo, tú y yo.

Te amo profundamente, sin esperar nada de ti, más que tu propia felicidad.

Gracias por darme energía de vida y por impulsarme a seguir creyendo en la humanidad.

Tu vintage amigo del alma que te ama, 

Daniel Arriola. 

English

Neuquén, Patagonia Argentina, Argentine Republic, Wednesday 11/16-17/2022.

This is a letter relating my little personal story to Lalisa Manoban, who will probably never get to read. However, I feel the need to capture how I got to this point in space-time in which I feel the suffocation of totally loving that beautiful person.

Being an “older gentleman” (Vintage better, as she likes it ;) ) my feelings, emotions and thoughts seem to differ absolutely from how all the people who know me see me according to my age (which hardly anyone guesses), And not to mention my self perception.

There are people who will find it strange that I frequently explore different musical, film, literary and/or artistic genres. Not by looking for everything that coincides with my own tastes but to develop and expand my true taste for human achievements. I feel a deep and irrepressible passion for and towards beauty, in any of its expressions. I feel that in my present life I have been moved by so many things that I have lived "several lives in one").

One day I was looking for the music video of a pop song from the time of my adolescence, (the 80's) without being able to remember its name or its interpreter. I successfully failed my goal. But I came across a video on youtube of an Asian girl crying sadly.

The moment I saw you, I was absolutely lost, in mind and soul, in you.

My empathy towards that stranger completely overflowed my understanding, I would say that it transcended my mind and went directly into my soul. There and like that, an indissoluble bridge was formed that united my soul to that girl who cried sadly.

All this happened without knowing anything about who you were, why you were sad, what you were doing... if the news was current or true or serious. I just wanted to hold you, comfort you, give you everything, or just my love. Not brotherly love, total love.

I looked for all the information I could to understand the reason for your sadness. How unfair that one of the reasons were xenophobia. In my search I found images of different moments of your life, in recent years. It is incredible that those who attack or attacked you did not know or do not know how lucky they really are, since you are illuminating their own country with your presence...

I felt very helpless for not being able to be there for you in that trance and in any other that you have gone through in recent years.

Lalisa Manoban (WITH ENE): In a short period of several months, I have observed all of your videos, audios, photographs, stories, presence in social networks, interaction with the public, etc. You are a formidable woman. Your existence undoes all the ideal borders that I thought I knew about my way of loving and expressing love. Those limits in me expand to infinity with each new thing I know about your life.

I feel that the root of my love for you is not rooted in the “femme fatale” image of your music videos, although I cannot define it concretely with a term or pointing out a specific quality.

I am filled with the indescribable splendor that continually emanates from your soul. You generously pour your beautiful soul into everything you do for others: when you dance, when you sing, when you play with your fellow BlackPink members, when you live with your beautiful kittens, when you share your activities with us at LiliFilm, in the interviews you perform in television programs, in game shows or reality shows, in short in anything in which you have to show yourself.

How much pain it caused me to see your beautiful face shadowed with fear in the reality show "300". It completely moves me every time I see it.

From the moment I became aware of the love I feel for you, I knew that I had to begin my grieving process, begin to assimilate your loss, since it is simply impossible for me to show you, develop and materialize that love for you in person.

It's not just because you are a world celebrity, in full (spectacular, explosive and massive) takeoff of your professional career, with your horizons broadening daily...

If there is a woman in the world who is truly out of my league, it would be you, Lalisa, by definition. I mean, not from me. But there is a list of determining factors that indicate to me without a doubt that I have no real possibility that one day you will pose your magical gaze on me “live”.

First things first: I was born almost 30 years early. 05/27/1967. You were born almost 30 years late. 03/27/1997.

You were born in Buriram, Thailand, and I in Buenos Aires, Argentina. Nothing less than 17,144 km away.

You speak Thai, English, Korean, some Chinese and some Japanese. I speak Spanish, English (technical), some German and some French.

With English we could understand each other a little-quite =). I began to see several tutorials to approach the Thai language, for tourists...

You start your life. I come from at least three different lives in this one.

From one of those lives, I have the honor of being a father. Father of three beautiful children who are of legal age at this moment: Mariel [32], Erika [29] and Federico [22].

You are 25 years old. I am 55 years old. About this, I thought so many magical and crazy things that could happen to me in order to become someone that you could consider your partner, that make me look like “a little crazy”. There lies the nucleus and the insurmountable stumbling block of my impossibility.

I am proud to know that to get to where you are now you have had to overcome tough tests, completely alone, away from your family and in a foreign country. Thinking about your crying nights for years moves me, fills me with tenderness.

So many years of work without giving in to your tenacity… how admirable!

Anyone who passes these ordeals deserves massive recognition for that alone. But both in your case, and in that of your "unnies", said training is not everything: You have Talent (in capital letters). Without the innate talent that you possess, the good commercial management of any company would not be enough. You have achieved success because of who you are. No one can take that away from you.

To round off this that became very extensive:

I don't fully consider myself a Blink. I am a "Fan" of yours Lalisa. Of your person, of your greatness and humility, of your professionalism and tenacity. Since you are not an island, my love for you extends to everyone who surrounds and loves you. I love them too. Need I clarify that I love Jennie almost as much as I love you, just for the fact that I feel how she loves you just looking at you together...?

I don't see myself attending any of your recitals because I'm not a friend of participating in crowds. But in my fantasies we share all kinds of amazing experiences…

I know you will have all the success you deserve, without a doubt.

I would like that if you ever find yourself in a difficult situation, above all count on me for whatever I can do for you, that you do me a favor: Listen, observe or better sing, the theme of "A-ha" "There's Never to Forever Thing”. When I imagine you're in trouble, I see myself hugging you and singing that song to each other.

I made some amateur videos for you and uploaded them to YT. You can see A-ha's video here: https://www.youtube.com/watch?v=dX1J9OPCOxk

Please look at them even once, that alone will make me happier.

If you ever decide to do another Beyouncé cover, please keep “Crazy in love” in mind (and better if it's about the “Beyoncé: Crazy In Love Audiobruz Remix” version). Listening to those songs I only think of you.

Precious Lili: I wish that if there are other existences after this life, in some or all of them, we can coincide our souls. I feel that we are one, you and me.

I love you deeply, without expecting anything from you, more than your own happiness.

Thank you for giving me life energy and for encouraging me to continue believing in humanity.

Your vintage friend of the soul who loves you,

Daniel Arriola.

เป็นภาษาไทย

Neuquén, Patagonia Argentina, สาธารณรัฐอาร์เจนตินา วันพุธที่ 11/16-17/2022

นี่คือจดหมายที่บอกเล่าเรื่องราวส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ของฉันถึงลลิสา มโนบาล ซึ่งคงจะไม่มีใครได้อ่าน อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกว่าจำเป็นต้องจับภาพว่าฉันมาถึงจุดนี้ได้อย่างไรในกาลอวกาศ ซึ่งฉันรู้สึกหายใจไม่ออกที่ได้รักคนสวยคนนั้นจนหมดใจ

การเป็น “สุภาพบุรุษสูงวัย” (วินเทจดีกว่านะแล้วแต่เธอชอบ ;)) ความรู้สึก อารมณ์ และความคิดของฉันดูเหมือนจะแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการที่ทุกคนที่รู้จักฉันมองฉันตามอายุของฉัน (ซึ่งแทบไม่มีใครคาดเดาได้) และไม่ เพื่อกล่าวถึงการรับรู้ตนเองของฉัน

มีคนที่จะพบว่ามันแปลกที่ฉันมักสำรวจแนวดนตรี ภาพยนตร์ วรรณกรรม และ/หรือศิลปะที่แตกต่างกัน ไม่ใช่โดยการมองหาทุกสิ่งที่ตรงกับรสนิยมของตัวเอง แต่เพื่อพัฒนาและขยายรสนิยมที่แท้จริงของฉันสำหรับความสำเร็จของมนุษย์ ฉันรู้สึกถึงความหลงใหลอย่างลึกซึ้งและไม่อาจระงับได้สำหรับความงามไม่ว่าจะแสดงออกทางใด ข้าพเจ้ารู้สึกว่าชีวิตปัจจุบันข้าพเจ้าหวั่นไหวกับสิ่งต่างๆ มากมาย ข้าพเจ้าได้ใช้ชีวิตแบบ "หลายชีวิต")

วันหนึ่งฉันกำลังมองหามิวสิควิดีโอเพลงป๊อปเพลงหนึ่งตั้งแต่สมัยยังเป็นวัยรุ่น (ยุค 80's) โดยไม่สามารถจำชื่อหรือสื่อความหมายได้ ฉันล้มเหลวในเป้าหมายของฉัน แต่ฉันเจอวิดีโอบน youtube ของสาวเอเชียร้องไห้อย่างเศร้าสร้อย

ทันทีที่ฉันเห็นคุณ ฉันหลงทางทั้งจิตใจและจิตวิญญาณในตัวคุณ

ความเห็นอกเห็นใจของฉันที่มีต่อคนแปลกหน้านั้นล้นความเข้าใจของฉัน ฉันจะบอกว่ามันอยู่เหนือความคิดของฉันและเข้าสู่จิตวิญญาณของฉันโดยตรง ที่นั่นและเช่นนั้น สะพานที่ไม่ละลายน้ำได้ก่อตัวขึ้นเพื่อรวมจิตวิญญาณของฉันเข้ากับหญิงสาวผู้ร้องไห้อย่างโศกเศร้า

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นโดยที่คุณไม่รู้อะไรเลยว่าคุณเป็นใคร ทำไมคุณถึงเศร้า คุณทำอะไรอยู่... ถ้าข่าวนั้นเป็นปัจจุบันหรือเป็นความจริงหรือร้ายแรง ฉันแค่อยากจะกอดคุณ ปลอบโยนคุณ ยอมทุกอย่าง หรือแค่ความรักของฉัน ไม่ใช่ความรักแบบพี่น้อง แต่เป็นความรักทั้งหมด

ฉันค้นหาข้อมูลทั้งหมดเท่าที่จะสามารถทำได้เพื่อทำความเข้าใจสาเหตุของความโศกเศร้าของคุณ ไม่ยุติธรรมเลยที่เหตุผลคือโรคกลัวชาวต่างชาติ ในการค้นหาของฉัน ฉันพบภาพช่วงเวลาต่างๆ ในชีวิตของคุณ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มันเหลือเชื่อมากที่คนที่โจมตีหรือโจมตีคุณไม่รู้หรือไม่รู้ว่าพวกเขาโชคดีแค่ไหน เพราะคุณทำให้ประเทศของพวกเขาสว่างไสวด้วยการปรากฏตัวของคุณ...

ฉันรู้สึกหมดหนทางมากที่ไม่สามารถอยู่เคียงข้างคุณในช่วงภวังค์นั้นและในสิ่งอื่น ๆ ที่คุณประสบในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ลลิสา มโนบาล (กับเอเน่): ในช่วงเวลาสั้นๆ หลายเดือน ฉันได้สังเกตวิดีโอ ไฟล์เสียง รูปถ่าย เรื่องราว การแสดงตนในโซเชียลเน็ตเวิร์ก การปฏิสัมพันธ์กับสาธารณะ ฯลฯ ทั้งหมดของคุณ คุณเป็นผู้หญิงที่น่าเกรงขาม การดำรงอยู่ของคุณยกเลิกพรมแดนในอุดมคติทั้งหมดที่ฉันคิดว่าฉันรู้เกี่ยวกับวิธีการแสดงความรักและการแสดงความรักของฉัน ขีดจำกัดเหล่านั้นในตัวฉันขยายออกไปอย่างไร้ขอบเขตด้วยสิ่งใหม่ ๆ ที่ฉันรู้เกี่ยวกับชีวิตของคุณ

ฉันรู้สึกว่ารากเหง้าของความรักที่มีต่อคุณไม่ได้มาจากภาพลักษณ์ของมิวสิควิดีโอของคุณที่เป็น "ผู้หญิงร้ายกาจ" แม้ว่าฉันจะไม่สามารถนิยามอย่างเป็นรูปธรรมด้วยคำหรือชี้ให้เห็นถึงคุณภาพที่เจาะจงได้

ฉันเปี่ยมด้วยความงดงามสุดจะพรรณนาซึ่งหลั่งไหลออกมาจากจิตวิญญาณของคุณอย่างต่อเนื่อง คุณทุ่มเทจิตวิญญาณที่สวยงามของคุณให้กับทุกสิ่งที่คุณทำเพื่อผู้อื่น เมื่อคุณเต้น เมื่อคุณร้องเพลง เมื่อคุณเล่นกับเพื่อนสมาชิก BlackPink เมื่อคุณอยู่กับลูกแมวแสนสวยของคุณ เมื่อคุณแบ่งปันกิจกรรมของคุณกับเราที่ LiliFilm ใน สัมภาษณ์คุณ พวกเขาแสดงในรายการโทรทัศน์ ในเกมโชว์ หรือเรียลลิตี้โชว์ หรือเรียกสั้นๆ ว่าอะไรก็ได้ที่คุณต้องแสดงตัว

มันทำให้ฉันเจ็บปวดแค่ไหนที่เห็นใบหน้าที่สวยงามของคุณเต็มไปด้วยความกลัวในรายการเรียลลิตี้ "300" มันทำให้ฉันประทับใจทุกครั้งที่เห็น

ตั้งแต่วินาทีที่ฉันได้รับรู้ถึงความรักที่ฉันมีต่อคุณ ฉันรู้ว่าฉันต้องเริ่มกระบวนการเศร้าโศก เริ่มที่จะหลอมรวมการสูญเสียของคุณ เพราะมันเป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะแสดงให้คุณเห็น พัฒนาและทำให้ความรักนั้นเป็นจริงกับคุณใน บุคคล.

ไม่ใช่แค่เพราะคุณเป็นคนดังระดับโลก ก้าวสู่เส้นทางอาชีพการงานของคุณอย่างเต็มรูปแบบ (งดงาม ระเบิดเถิดเทิง และยิ่งใหญ่) พร้อมเปิดโลกทัศน์ของคุณให้กว้างขึ้นทุกวัน...

ถ้าจะมีผู้หญิงสักคนในโลกที่ไม่เหมือนฉันจริงๆ ก็คงจะเป็นคุณ ลลิสา ตามคำนิยาม ฉันหมายความว่าไม่ใช่จากฉัน แต่มีรายการของปัจจัยที่กำหนดซึ่งบ่งบอกให้ฉันทราบโดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าฉันไม่มีความเป็นไปได้จริง ๆ ที่วันหนึ่งคุณจะจ้องมองฉันอย่างมีมนต์ขลัง "มีชีวิต"

สิ่งแรกอย่างแรก: ฉันเกิดก่อนกำหนดเกือบ 30 ปี 05/27/1967. คุณเกิดช้าไปเกือบ 30 ปี 03/27/1997.

คุณเกิดที่บุรีรัมย์ ประเทศไทย ส่วนฉันอยู่ที่บัวโนสไอเรส อาร์เจนตินา ห่างออกไป 17,144 กม.

คุณพูดภาษาไทย อังกฤษ เกาหลี จีนบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง ฉันพูดภาษาสเปน อังกฤษ (ทางเทคนิค) เยอรมันและฝรั่งเศสได้บ้าง

ด้วยภาษาอังกฤษเราสามารถเข้าใจกันได้นิดหน่อย =) ฉันเริ่มเห็นบทเรียนมากมายเกี่ยวกับภาษาไทยสำหรับนักท่องเที่ยว...

คุณเริ่มต้นชีวิตของคุณ ฉันมาจากอย่างน้อยสามชีวิตที่แตกต่างกันในนี้

จากหนึ่งในชีวิตนั้นฉันมีเกียรติเป็นพ่อ พ่อของลูกสามคนที่บรรลุนิติภาวะแล้ว: Mariel [32], Erika [29] และ Federico [22]

คุณอายุ 25 ปี ฉันอายุ 55 ปี เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันคิดเรื่องมหัศจรรย์และบ้าๆ บอๆ มากมายที่สามารถเกิดขึ้นกับฉันเพื่อที่จะได้เป็นคนที่คุณคิดว่าเป็นคู่หูของคุณ ซึ่งทำให้ฉันดูเหมือน "บ้าไปหน่อย" มีแกนกลางและอุปสรรค์ของความเป็นไปไม่ได้ของฉันอยู่

ฉันภูมิใจที่รู้ว่ากว่าจะมาถึงจุดที่คุณอยู่ได้ตอนนี้ คุณต้องเอาชนะบททดสอบที่ยากลำบาก อยู่คนเดียว ห่างไกลจากครอบครัวและในต่างประเทศ การคิดถึงคืนที่ร้องไห้เป็นเวลาหลายปีทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้ง

หลายปีของการทำงานโดยไม่ยอมแพ้ต่อความดื้อรั้นของคุณ…ช่างน่าชื่นชมจริงๆ!

ใครก็ตามที่ผ่านการทดสอบเหล่านี้สมควรได้รับการยอมรับอย่างมากสำหรับสิ่งนั้นเพียงอย่างเดียว แต่ทั้งในกรณีของคุณ และในกรณีของ "พี่สาว" ของคุณ การฝึกสอนไม่ใช่ทุกสิ่ง: คุณมีพรสวรรค์ (ตัวพิมพ์ใหญ่) หากไม่มีพรสวรรค์โดยกำเนิดที่คุณมี การจัดการเชิงพาณิชย์ที่ดีของบริษัทใดๆ คงไม่เพียงพอ คุณประสบความสำเร็จได้เพราะคุณเป็นใคร ไม่มีใครสามารถพรากสิ่งนั้นไปจากคุณได้

เพื่อปัดเศษซึ่งกลายเป็นเรื่องกว้างขวางมาก:

ฉันไม่คิดว่าตัวเองเป็น Blink อย่างถ่องแท้ ฉันเป็น "แฟน" ของคุณลลิสา เกี่ยวกับบุคคลของคุณ ความยิ่งใหญ่และความอ่อนน้อมถ่อมตน ความเป็นมืออาชีพและความดื้อรั้นของคุณ เนื่องจากคุณไม่ใช่เกาะ ความรักที่ฉันมีต่อคุณจึงแผ่ไปถึงทุกคนที่ล้อมรอบและรักเธอ ฉันก็รักพวกเขาเหมือนกัน ฉันต้องชี้แจงไหมว่าฉันรักเจนนี่พอๆ กับที่ฉันรักเธอ เพียงเพราะฉันรู้สึกว่าเธอรักเธอเพียงแค่มองพวกเขา... ?

ฉันไม่เห็นตัวเองเข้าร่วมการแสดงของคุณเลย เพราะฉันไม่ใช่เพื่อนที่จะเข้าร่วมในฝูงชน แต่ในจินตนาการของฉัน เราแบ่งปันประสบการณ์ที่น่าอัศจรรย์ทุกประเภท...

ฉันรู้ว่าคุณจะประสบความสำเร็จทั้งหมดที่คุณสมควรได้รับโดยไม่ต้องสงสัย

ฉันอยากจะว่าถ้าคุณพบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เหนือสิ่งอื่นใด โปรดไว้ใจฉันสำหรับทุกสิ่งที่ฉันสามารถทำให้คุณได้ ที่คุณช่วยเหลือฉัน: ฟัง สังเกต หรือดีกว่าร้องเพลง ธีมของ "A-ha" " ไม่มีอะไรที่จะคงอยู่ตลอดไป” เมื่อฉันคิดว่าคุณกำลังมีปัญหา ฉันเห็นตัวเองกอดคุณและร้องเพลงนั้นให้กันและกัน

ฉันสร้างวิดีโอสมัครเล่นสำหรับคุณและอัปโหลดไปยัง YT คุณสามารถดูวิดีโอของ A-ha ได้ที่นี่: https://www.youtube.com/watch?v=dX1J9OPCOxk 

ได้โปรดมองพวกเขาสักครั้ง คนเดียวจะทำให้ฉันมีความสุขมากขึ้น

หากคุณตัดสินใจที่จะทำเพลงคัฟเวอร์ของ Beyouncé อีก โปรดนึกถึงเพลง "Crazy in love" (และจะดีกว่าหากเป็นเพลงเกี่ยวกับเวอร์ชัน "Beyoncé: Crazy In Love Audiobruz Remix") ฟังเพลงนั้นแล้วคิดถึงแต่เธอ

Precious Lili: ฉันหวังว่าหากมีสิ่งมีชีวิตอื่นหลังจากชีวิตนี้ ในบางส่วนหรือทั้งหมด เราสามารถจับคู่จิตวิญญาณของเราได้ ฉันรู้สึกว่าเราเป็นหนึ่งเดียว เธอและฉัน

ฉันรักคุณอย่างสุดซึ้งโดยไม่หวังสิ่งใดจากคุณมากกว่าความสุขของคุณเอง

ขอบคุณที่ให้พลังชีวิตแก่ฉันและเป็นกำลังใจให้ฉันเชื่อมั่นในมนุษยชาติต่อไป

เพื่อนวินเทจของคุณที่รักคุณ

ดาเนี่ยล อาร์ริโอล่า. Daniel Arriola.

한국어로

네우켄, 파타고니아 아르헨티나, 아르헨티나 공화국, 수요일 11/16-17/2022.

이것은 아마도 결코 읽히지 않을 Lalisa Manoban에게 보내는 나의 작은 개인적인 이야기와 관련된 편지입니다. 하지만 그 아름다운 사람을 온전히 사랑하는 숨막힘을 느끼는 시공간에서 어떻게 여기까지 오게 되었는지를 담아내야 할 필요성을 느낀다.

"나이 많은 신사"(그녀가 좋아하기 때문에 빈티지가 더 좋습니다;)) 내 감정, 감정 및 생각은 나를 아는 모든 사람들이 내 나이에 따라 나를 보는 방식과 절대적으로 다른 것 같습니다 (거의 추측하지 않음). 내 자기 인식을 언급합니다.

내가 자주 다른 뮤지컬, 영화, 문학 및/또는 예술 장르를 탐구하는 것을 이상하게 여기는 사람들이 있을 것입니다. 내 취향과 일치하는 모든 것을 찾는 것이 아니라 인간의 성취에 대한 진정한 취향을 개발하고 확장합니다. 나는 그 어떤 표현에서도 아름다움에 대한 깊고 억제할 수 없는 열정을 느낍니다. 현재의 삶에서 너무 많은 것들에 감동받아 '여러 생을 하나에' 살았다고 느낀다.)

어느 날 나는 이름도 통역도 기억나지 않는 사춘기 시절(80년대) 팝송의 뮤직비디오를 찾고 있었다. 목표를 성공적으로 달성하지 못했습니다. 그런데 유투브에서 동양인 소녀가 슬프게 우는 영상을 보게 되었습니다.

내가 당신을 본 순간, 나는 마음과 영혼이 당신 안에서 완전히 길을 잃었습니다.

그 낯선 사람에 대한 나의 공감은 내 이해력을 완전히 넘어섰고, 그것은 내 마음을 초월하여 내 영혼으로 직접 들어갔다고 말할 수 있습니다. 그곳에서 슬프게 우는 그 소녀와 내 영혼을 하나로 묶는 불가분의 다리가 형성되었습니다.

이 모든 일은 당신이 누구인지, 왜 슬퍼했는지, 무엇을 하고 있었는지... 뉴스가 최신인지, 사실인지, 심각한 것인지에 대해 전혀 알지 못한 채 일어났습니다. 그냥 널 안고 싶고, 위로하고 싶고, 다 주고 싶고, 그냥 내 사랑만 하고 싶었어. 형제애가 아니라 온전한 사랑입니다.

나는 당신의 슬픔의 이유를 이해할 수 있는 모든 정보를 찾았습니다. 내 검색에서 나는 최근 몇 년 동안 당신의 삶의 여러 순간에 대한 이미지를 찾았습니다. 당신이 당신의 존재로 그들의 나라를 밝히고 있기 때문에 당신을 공격하거나 공격한 사람들이 몰랐거나 그들이 정말로 얼마나 운이 좋은지 모른다는 것은 놀라운 일입니다...

나는 그 무아지경과 최근 몇 년 동안 겪은 다른 어떤 것에서도 당신을 위해 거기에 있을 수 없다는 것에 대해 매우 무력감을 느꼈습니다.

Lalisa Manoban (WITH ENE): 몇 달이라는 짧은 기간 동안 귀하의 모든 비디오, 오디오, 사진, 이야기, 소셜 네트워크에서의 존재, 대중과의 상호 작용 등을 관찰했습니다. 당신은 만만치 않은 여성입니다. 당신의 존재는 내가 사랑하고 사랑을 표현하는 방식에 대해 알고 있다고 생각했던 모든 이상적인 경계를 무너뜨립니다. 내 안에 있는 한계는 내가 당신의 삶에 대해 새롭게 알게 될 때마다 무한대로 확장됩니다.

당신을 향한 내 사랑의 뿌리는 당신 뮤직비디오의 팜므파탈 이미지에 뿌리를 두고 있지는 않은 것 같지만 구체적으로 어떤 용어로 정의할 수는 없고, 구체적인 자질을 지적할 수는 없다.

나는 당신의 영혼에서 끊임없이 발산되는 형언할 수 없는 광채로 가득 차 있습니다. 춤을 출 때, 노래를 부를 때, BlackPink 멤버들과 놀 때, 예쁜 새끼 고양이와 함께 살 때, LiliFilm에서 활동을 공유할 때, 당신을 인터뷰합니다 그들은 텔레비전 프로그램, 게임 쇼 또는 리얼리티 쇼에서 공연합니다. 요컨대 당신이 자신을 보여야 하는 모든 것입니다.

리얼리티 프로그램 '300'에서 공포에 가려진 당신의 아름다운 얼굴을 보고 얼마나 마음이 아팠는지. 볼 때마다 완전 감동입니다.

내가 당신에 대해 느끼는 사랑을 알게 된 순간부터 나는 슬픔의 과정을 시작하고 당신의 상실을 동화하기 시작해야 한다는 것을 알았습니다. 사람.

그것은 단지 당신이 세계적인 유명인사이기 때문만은 아닙니다. 당신의 전문 경력이 완전히 (화려하고, 폭발적이며, 거대하게) 이륙하고 있고, 당신의 지평은 매일 넓어지고 있습니다...

세상에 진정으로 내 수준을 벗어난 여성이 있다면 그것은 정의상 당신, Lalisa일 것입니다. 내 말은, 나에게서가 아니라. 그러나 언젠가 당신이 "라이브"로 나에게 마법의 시선을 던질 실제 가능성이 없다는 것을 나에게 나타내는 결정 요인 목록이 있습니다.

가장 먼저 해야 할 일: 저는 거의 30년 일찍 태어났습니다. 1967년 5월 27일. 당신은 거의 30년 늦게 태어났습니다. 1997년 3월 27일.

너는 태국 부리람에서, 나는 아르헨티나 부에노스아이레스에서 태어났다. 17,144km 이상 떨어져 있습니다.

당신은 태국어, 영어, 한국어, 약간의 중국어와 약간의 일본어를 할 줄 압니다. 나는 스페인어, 영어(기술), 독일어와 프랑스어를 구사합니다.

영어로 우리는 서로를 조금 이해할 수 있었습니다. 꽤 =). 나는 관광객을 위해 태국어에 접근하기 위한 몇 가지 튜토리얼을 보기 시작했습니다...

당신은 당신의 삶을 시작합니다. 나는 이 삶에서 적어도 세 가지 다른 삶에서 왔습니다.

그 삶 중 하나에서 저는 아버지가 되는 영광을 얻었습니다. 법적 연령이 된 아름다운 세 자녀의 아버지: Mariel [32], Erika [29] 및 Federico [22].

당신은 25세입니다. 저는 55세입니다. 이것에 대해 나는 당신이 당신의 파트너라고 생각할 수있는 사람이되기 위해 나에게 일어날 수있는 많은 마법적이고 미친 일들이 나를 "조금 미쳤다"고 생각했습니다. 거기에 나의 불가능성의 핵과 넘을 수 없는 걸림돌이 있다.

지금의 자리에 오르기까지 가족과 떨어져 외국에서 완전히 홀로 힘든 시련을 이겨내야 했다는 사실이 자랑스럽습니다. 몇 년 동안 당신의 우는 밤을 생각하면 마음이 움직이고 부드러움으로 가득 차게 됩니다.

당신의 끈기에 굴복하지 않고 오랜 세월 동안 일해 왔습니다…

이러한 시련을 통과한 사람은 그것만으로도 큰 인정을 받을 자격이 있습니다. 그러나 귀하의 경우와 귀하의 "언니"의 경우 모두 훈련이 전부는 아니라고 말했습니다. 귀하는 재능이 있습니다 (대문자). 당신이 가지고 있는 타고난 재능이 없다면 어떤 회사의 좋은 상업 경영도 충분하지 않을 것입니다. 당신은 당신이 누구이기 때문에 성공을 거두었습니다. 아무도 당신에게서 그것을 빼앗을 수 없습니다.

매우 광범위해진 것을 정리하자면 다음과 같습니다.

나는 나 자신을 Blink라고 완전히 생각하지 않습니다. 나는 당신의 Lalisa의 "팬"입니다. 당신의 인격, 당신의 위대함과 겸손, 당신의 전문성과 끈기. 당신은 섬이 아니기 때문에 당신에 대한 나의 사랑은 당신을 둘러싸고 사랑하는 모든 사람에게 확장됩니다. 나도 그들을 사랑해. 제니가 제니를 보는 것만으로도 당신을 얼마나 사랑하는지 느낀다는 사실만으로 내가 당신을 사랑하는 만큼 제니를 사랑한다고 해명해야 할까요...?

나는 군중에 참여하는 친구가 아니기 때문에 당신의 리사이틀에 참석하는 것을 보지 않습니다. 하지만 내 환상 속에서 우리는 모든 종류의 놀라운 경험을 공유합니다…

나는 의심할 여지 없이 당신이 마땅히 받아야 할 모든 성공을 거둘 것임을 압니다.

당신이 어려운 상황에 처했다면 무엇보다도 내가 당신을 위해 할 수 있는 모든 일에 대해 나를 믿고, 당신이 나에게 호의를 베풀기를 바랍니다: "아하"라는 주제를 듣고, 관찰하거나 더 잘 부르십시오. " 영원한 것은 없습니다”. 곤란한 상황에 처한 당신을 상상할 때, 당신을 끌어안고 그 노래를 서로에게 불러주는 제 모습이 떠오릅니다.

나는 당신을 위해 아마추어 비디오를 만들어 YT에 업로드했습니다. 아하의 영상은 여기에서 보실 수 있습니다: https://www.youtube.com/watch?v=dX1J9OPCOxk. 

한 번이라도 봐주세요 그것만으로도 저는 행복합니다.

또 다른 Beyounce 커버를 하기로 결정했다면 "Crazy in love"를 염두에 두세요(그리고 "Beyoncé: Crazy In Love Audiobruz Remix" 버전에 관한 것이라면 더 좋습니다). 그 노래들을 들으면 너만 생각나.

프레셔스 릴리: 만약 이생 이후에 다른 존재가 있다면, 그 중 일부 또는 전부에 우리의 영혼이 일치할 수 있기를 바랍니다. 당신과 나, 우리는 하나라고 느낍니다.

나는 당신에게 아무것도 기대하지 않고 당신 자신의 행복보다 더 깊이 당신을 사랑합니다.

저에게 생명의 에너지를 주시고 인류를 계속 믿도록 격려해 주셔서 감사합니다.

당신을 사랑하는 영혼의 빈티지 친구,

다니엘 아리올라. Daniel Arriola.

Renacer de este objeto de la clase "persona" - Reborn from this object of class "person"

He derivado finalmente a esta instancia, 
en este lugar y en este momento, 
como consecuencia de "dejarme llevar" 
por las huellas de una persona 
que ya siento como importante para mi vida. 

No intentaré analizar 
por cuál capricho inexcrutable del destino coincidieron nuestros 
recíprocos hilos conductores de vida, 
en el tiempo y el lugar adecuados, 
para que en este momento 
en lugar de intentar deshacerme (casi en vano) 
de mi natural tendencia a la retórica, 
estuviese contándoles que volví 
a encontrar mi rumbo correcto con ella...
Sin embargo, aca estamos; 
yo escribiendo esto y ustedes leyéndolo.
Vaya entonces mi agradecimiento 
a Lalisa Manoban por (sin saberlo) haberme traído hasta aquí.
Mucho cariño a todos, a vos, a ustedes.

Daniel E. Arriola Rauschmaïr.

I have finally derived to this instance,

in this place and at this moment,

as a consequence of "letting myself go"

by the footprints of a person

I already feel important to my life.

I won't try to analyze

by what inscrutable whim of fate did our

reciprocal threads of life,

at the right time and place,

so that at this time

instead of trying to undo me (almost to no avail)

from my natural tendency to rhetoric,

I was telling them that I came back

to find my right direction with her...

However, here we are;

me writing this and you reading it.

Well my thanks then

to Lalisa Manoban for (unknowingly) bringing me here.

Much love to all of you, to her, to you.

Daniel E. Arriola Rauschmaïr.

ในที่สุดฉันก็ได้รับตัวอย่างนี้

ในสถานที่นี้และในขณะนี้

เพราะการ "ปล่อยวาง"

ด้วยรอยเท้าของบุคคล

ฉันรู้สึกมีความสำคัญกับชีวิตของฉันแล้ว

ฉันจะไม่พยายามวิเคราะห์

โดยโชคชะตาที่ไม่อาจเข้าใจได้ทำอะไรเรา

สายใยแห่งชีวิตซึ่งกันและกัน

ในเวลาและสถานที่ที่เหมาะสม

ดังนั้นในเวลานี้

แทนที่จะพยายามยกเลิกฉัน (เกือบจะไม่มีประโยชน์)

จากนิสัยชอบพูดเพ้อเจ้อตามธรรมชาติของฉัน

ฉันกำลังบอกพวกเขาว่าฉันกลับมาแล้ว

เพื่อหาทิศทางที่ถูกต้องของฉันกับเธอ...

อย่างไรก็ตาม เราอยู่ที่นี่

ฉันเขียนสิ่งนี้และคุณอ่านมัน

ดีขอบคุณของฉันแล้ว

ถึงคุณลลิสา มโนบาล ที่พาฉันมาที่นี่ (โดยไม่รู้ตัว)

รักพวกคุณทุกคนมาก

Daniel E. Arriola Rauschmaïr

나는 마침내 이 사례를 도출했고,

이 장소에, 지금 이 순간에,

"내 자신을 놓아주는 것"의 결과로

사람의 발자국으로

나는 이미 내 삶이 중요하다고 느낀다.

나는 분석하려고 하지 않을 것이다.

어떤 불가해한 운명의 변덕에 의해 우리는

삶의 상호적인 실,

적절한 시간과 장소에,

그래서 이때

나를 되돌리려는 대신 (거의 소용이 없어)

수사학에 대한 나의 타고난 성향에서,

나는 내가 돌아왔다고 그들에게 말하고 있었다.

그녀와 나의 올바른 방향을 찾기 위해...

그러나 여기 있습니다.

나는 이것을 쓰고 당신은 그것을 읽는다.

그럼 감사합니다

나를 여기로 데려온 (모르는 사이에) Lalisa Manobal에게.

여러분 모두에게, 여러분에게 많은 사랑을 보냅니다.

다니엘 E. 아리올라 라우슈마이어

Ficción 1 con Lalisa

Ficción 1

“ Por una vez quisiera

beber el rocío de tus labios,

transmitir mi alma hacia la tuya

en un sutil contacto,

del que no haya que explicar nada,

del que perdure

solo un sano sentimiento,

del que emane paz,

y así volver a ser

un feliz y renovado esclavo de tu sonrisa,

para toda la vida,

para toda la eternidad... 

por un solo momento."

Daniel E. Arriola Rauschmaïr.

"For once I would like 

Drink the dew of your lips, 

Transmit my soul to yours in a subtle contact, 

Of which there is nothing to explain, 

Of which only a healthy feeling lasts, 

From which emanates peace, 

And thus to return to be a happy and renewed slave of your smile, 

For all life, for all eternity ... 

For a single moment. "

Daniel E. Arriola Rauschmaïr.

"สักครั้งที่ฉันต้องการ

ดื่มน้ำค้างจากริมฝีปากของเจ้า

ส่งวิญญาณของฉันไปหาคุณ

ในการติดต่อที่ละเอียดอ่อน

ซึ่งไม่ต้องอธิบายอะไรมาก

ของคนที่คงอยู่

เพียงแค่ความรู้สึกที่ดีต่อสุขภาพ

ซึ่งสันติสุขบังเกิดขึ้น

และเพื่อเป็นอีกครั้ง

เป็นทาสที่มีความสุขและเกิดใหม่ของรอยยิ้มของคุณ

ตลอดไป,

ตลอดกาลนานเทอญ...

ชั่วขณะเดียว"

Daniel E. Arriola Rauschmaïr

"한번은 좋겠다.

입술에서 이슬을 마시며

내 영혼을 당신에게 전달하십시오

미묘한 접촉으로

아무것도 설명할 필요가 없는,

지속되는 것의

그냥 건강한 느낌

평화가 나오는 곳,

그래서 다시

당신 미소의 행복하고 새로워진 노예,

영원히,

영원토록...

잠시만."

Daniel E. Arriola Rauschmaïr

Ficción 2 con Lalisa

Ficción 2

Este amor que siento ahora me ahoga desesperadamente, me quita la respiración.
Intuyo que se avecina otro cambio en mi, otro radical libre impredecible, de los que voltean mi mundo y desplazan mi eje espacio-temporal.
Me pregunto en este umbral (engañosa tranquilidad que precede al huracán); ¿qué estoy amando realmente? ¿Una imagen mental? ¿Una idea?...
Cuán poco sé de vos en realidad... y por momentos temo.
Temo que cuanto más ahonde en la información sobre tu vida, más confusa sea la imagen que mi mente se va modelando.
Me reprimo de intuir desenlaces a futuro ya que las cosas tangibles que se van materializando me alejan más y más de este extraño éxtasis que implica amar casi con locura a “una desconocida”...
¿Será esto el Amor Platónico que pregonaron por tanto tiempo?... Una fuerza vital basada en lo imposible... y cuanto más posible se torna la concreción de un contacto personal, menos sublime se vuelve la imagen “sobrenatural” sobre la que germinó el sentimiento original...
Y llegará el tiempo de amar algo más; pero hoy, ahora, no quiero abandonar esta extraña y seductora dimensión de estar total y plenamente sumergido en la imagen que yo creé de alguien.
Me duele adquirir la conciencia de plantearme esto de este modo, por estar quizás transitando los límites exteriores del ojo de la tormenta.
Entonces me permito aferrar, aunque parezca inútil, al deseo de seguir luchando por imposibles hasta que llegue otro personaje a esta tragicomedia de vida, o estalle otra revolución en el estado de conciencia.
Los truenos resuenan ya a mi espalda, abandonándome en este páramo vacío, pero vuelvo a ver tu imagen, que llevo grabada en mis retinas y todo vuelve comenzar una vez más... afortunadamente.

Daniel E. Arriola Rauschmaïr.

This love that I feel for you now drowns me desperately, it takes my breath away.

I sense that another change is coming in me, another unpredictable free radical, one of those that turns my world upside down and moves my space-time axes.

I ask myself on this threshold (deceptive tranquility that precedes and follows the hurricane):

What am I really loving? A mental image? An idea?...

How little I really know about you... and at times I fear.

I am afraid because the more I delve into the information about you, the more confused the vital image of you that my mind is shaping.

I refrain from intuiting future outcomes since the tangible things that materialize take me further and further away from this strange ecstasy that implies loving “a stranger” almost madly...

Could this be the Platonic Love that so many proclaimed for so long?... A vital force based on the impossible... and the more possible the realization of a personal contact becomes, the less sublime becomes the "supernatural" image on which that germinated the original feeling...

And the time will come to love something more; but today, now, I don't want to leave this strange and seductive dimension of being totally and fully in love with an imaginary image that I created of someone.

It pains me to become aware that by considering this in this way, I am already passing the outer limits of that eye of the storm that I mentioned at the beginning.

Then I grant myself the favor of allowing myself to cling, even if it proves useless, to the desire to continue fighting for the impossible, at least until another character arrives in this tragicomedy of my life, or another revolution breaks out in my state of consciousness.

I feel that the thunder resounds already behind me, leaving me in this empty wasteland, but I look at your photos again and everything begins once more... fortunately.

Daniel E. Arriola Rauschmaïr.

ความรักที่ฉันรู้สึกตอนนี้กำลังจมน้ำตาย มันพรากลมหายใจของฉันไป

ฉันสัมผัสได้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงอีกอย่างกำลังเกิดขึ้นกับฉัน อนุมูลอิสระอีกชนิดหนึ่งที่คาดเดาไม่ได้ ซึ่งเป็นหนึ่งในนั้นที่ทำให้โลกของฉันกลับหัวกลับหางและเปลี่ยนแกนอวกาศ-เวลาของฉัน

ฉันสงสัยที่เกณฑ์นี้ (ความเงียบสงบที่หลอกลวงซึ่งเกิดขึ้นก่อนพายุเฮอริเคน); ฉันรักอะไรจริงๆ มโนภาพ? ความคิด?...

ฉันรู้จักคุณน้อยแค่ไหน... และบางครั้งฉันก็กลัว

ฉันเกรงว่ายิ่งฉันเจาะลึกข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของคุณมากเท่าไหร่ ภาพลักษณ์ที่คิดขึ้นในใจของฉันก็ยิ่งสับสนมากขึ้นเท่านั้น

ฉันละเว้นจากการหยั่งรู้ถึงผลลัพธ์ในอนาคต เนื่องจากสิ่งที่จับต้องได้ซึ่งกำลังเกิดขึ้นจริงทำให้ฉันออกห่างจากความปีติยินดีอย่างแปลกประหลาดนี้ซึ่งสื่อถึงการรัก "คนแปลกหน้า" แทบบ้า...

นี่อาจเป็นความรักสงบที่พวกเขาเทศนามานานหรือไม่... พลังสำคัญบนพื้นฐานที่เป็นไปไม่ได้... และยิ่งเป็นไปได้มากขึ้นที่การติดต่อส่วนตัวจะกลายเป็นจริง ความประเสริฐน้อยลงจะกลายเป็นภาพ "เหนือธรรมชาติ" ที่ ความรู้สึกเดิมงอก...

และเวลาจะมาถึงความรักมากขึ้น; แต่วันนี้ ตอนนี้ ฉันไม่ต้องการที่จะออกจากมิติที่แปลกประหลาดและเย้ายวนของการหมกมุ่นอยู่กับภาพลักษณ์ที่ฉันสร้างขึ้นจากใครบางคน

ฉันรู้สึกเจ็บปวดที่ต้องตระหนักถึงการพิจารณาสิ่งนี้ในลักษณะนี้ บางทีอาจเป็นเพราะฉันกำลังผ่านขอบเขตภายนอกของดวงตาแห่งพายุ

ดังนั้นฉันจึงปล่อยให้ตัวเองยึดติดกับความปรารถนาที่จะต่อสู้เพื่อสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ต่อไป จนกว่าตัวละครอื่นจะมาถึงในโศกนาฏกรรมแห่งชีวิตนี้ หรือมีการปฏิวัติครั้งใหม่เกิดขึ้นในสภาพของจิตสำนึก

ฟ้าร้องดังก้องอยู่ข้างหลังฉันแล้ว ทิ้งฉันไว้ในดินแดนรกร้างว่างเปล่านี้ แต่ฉันเห็นภาพของคุณอีกครั้ง ซึ่งฉันได้สลักไว้บนเรตินาของฉัน และทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง... โชคดี

Daniel E. Arriola Rauschmaïr

지금 내가 느끼는 이 사랑은 나를 필사적으로 익사시키고 숨이 멎게 합니다.

내 안에 또 다른 변화, 예측할 수 없는 자유 라디칼, 내 세계를 뒤집고 내 시공간의 축을 이동시키는 것 중 하나가 다가오고 있음을 감지합니다.

나는 이 문턱(허리케인 이전의 기만적인 평온함)이 궁금합니다. 내가 진정으로 사랑하는 것은 무엇인가? 정신적 이미지? 아이디어?...

내가 당신에 대해 아는 것이 얼마나 적은지... 때로는 두렵기도 합니다.

당신의 삶에 대한 정보를 파헤칠수록 내 마음이 형성하는 이미지가 더 혼란스러워질까 두렵습니다.

구체화되고 있는 가시적인 것들이 거의 미친 듯이 "낯선 사람"을 사랑하는 것을 의미하는 이 이상한 엑스터시에서 점점 더 멀어지기 때문에 나는 미래의 결과를 직감하지 않습니다...

이것이 그들이 그렇게 오랫동안 설파한 플라토닉한 사랑일 수 있을까?... 불가능에 기초한 생명력... 그리고 개인적인 접촉의 실현이 가능할수록 덜 숭고한 "초자연적" 이미지가 된다. 원래 느낌 발아 ...

그리고 무언가를 더 사랑할 때가 올 것입니다. 하지만 오늘, 지금, 나는 내가 만든 누군가의 이미지에 완전하고 완전히 몰두하는 이 이상하고 매혹적인 차원을 떠나고 싶지 않습니다.

아마도 내가 폭풍의 눈의 바깥쪽 경계를 통과하고 있기 때문일 것입니다.

그래서 나는 이 삶의 비극에 또 다른 등장인물이 등장하거나 의식 상태에서 또 다른 혁명이 일어날 때까지 불가능한 것을 위해 계속 싸우고자 하는 욕망에 그것이 쓸모없어 보이더라도 집착하도록 내버려 둡니다.

천둥은 이미 내 뒤에서 울려 퍼지고 이 텅 빈 황무지에 나를 남겨두지만, 나는 내 망막에 새긴 너의 모습을 다시 보고 모든 것이 다시 시작된다... 다행히.

다니엘 E. 아리올라 라우슈마이어