Pensando en ella - Thinking about her

Con cada nuevo amanecer mi esperanza renace.

Como una flor sedienta, mi piel reclama tu caricia solar;

mis ojos paradójicamente esperan rasguños de luz,

de tu luz.

Iluminame con tu sonrisa única,

porque yo creo en ella,

porque creo en el brillo de tu ojos.

Tus ojos destellantes de dicha,

a veces cansados de la carga de años,

de años de lucha solitaria,

de tiempo sin medidas, de espera infinita.

Me odio en aquellos momentos en los que siento

que soy otra carga para vos, aunque sea por momentos,

ya que soy, o quiero ser, una parte útil tuya,

porque sólo deseo darte, darte todo lo que pueda,

darme a vos por completo.

Un día cualquiera quisiera llevarte en persona

hacia los campos donde mi mente se evade del hastío

de la rutina diaria, hacia donde voy

y te llevo siempre donde sea que esté.

Cuando llega un nuevo ocaso, la tristeza despierta

desde la hondura de mi vientre, desde la médula de mis huesos,

y mi piel, dolorida, me exige un poco de vos, de tu aroma.

Sos mi cielo.

Daniel E. Arriola Rauschmair. 27/10/2006

With each new dawn my hope is reborn.

Like a thirsty flower, my skin demands your solar caress;

my eyes paradoxically await scratches of light,

of your light

Light me up with your unique smile,

because I believe in her

because I believe in the brightness of your eyes.

Your eyes sparkling with bliss,

sometimes tired of the burden of years,

of years of lonely struggle,

of time without measures, of infinite waiting.

I hate myself in those moments when I feel

that I am another burden for you, even if it is for moments,

since I am, or want to be, a useful part of you,

'Cause I just want to give you, give you all that I can

give myself to you completely

One day I would like to take you in person

towards the fields where my mind escapes from boredom

of the daily routine, where am I going

and I always take you wherever I am.

When a new sunset comes, sadness awakens

from the depth of my belly, from the marrow of my bones,

and my sore skin demands a little of you, of your aroma.

You are my heaven

Daniel E. Arriola Rauschmair. 27/10/2006

ทุกรุ่งอรุณใหม่ความหวังของฉันเกิดใหม่

เหมือนดอกไม้ที่กระหายน้ำ ผิวของฉันต้องการแสงแดดจากคุณ

นัยน์ตาของข้าพเจ้าคอยขีดข่วนแสงอย่างขัดแย้ง

แสงสว่างของคุณ

ทำให้ฉันสดใสด้วยรอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณ

เพราะฉันเชื่อในตัวเธอ

เพราะฉันเชื่อในแววตาของคุณ

ดวงตาของคุณเปล่งประกายด้วยความสุข

บางครั้งเหนื่อยกับภาระหลายปี

หลายปีแห่งการต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว

ของเวลาที่ไม่มีมาตรการ การรอคอยที่ไม่สิ้นสุด

ฉันเกลียดตัวเองในช่วงเวลาที่ฉันรู้สึก

ว่าข้าพเจ้าเป็นภาระแก่ท่านอีกแม้ชั่วขณะหนึ่ง

เนื่องจากฉันเป็นหรืออยากเป็นส่วนที่เป็นประโยชน์ของคุณ

เพราะฉันแค่อยากจะให้คุณ ให้คุณทั้งหมดที่ฉันทำได้

มอบตัวเองให้กับคุณอย่างเต็มที่

วันหนึ่งฉันอยากจะพาคุณไปด้วยตัวเอง

ไปสู่ท้องทุ่งที่จิตใจของฉันหลุดพ้นจากความเบื่อหน่าย

จากกิจวัตรประจำวัน ฉันจะไปที่ไหน

และฉันมักจะพาคุณไปทุกที่

เมื่อพระอาทิตย์ตกดินครั้งใหม่ ความโศกเศร้าก็ตื่นขึ้น

จากส่วนลึกของท้องข้าพเจ้า จากไขกระดูกของข้าพเจ้า

และผิวที่ระบมของฉันต้องการกลิ่นของคุณเพียงเล็กน้อยจากคุณ

คุณคือสวรรค์ของฉัน

Daniel E. Arriola Rauschmair.

새로운 새벽이 올 때마다 나의 희망은 다시 태어납니다.

목 마른 꽃처럼 내 피부는 당신의 태양의 애무를 요구합니다.

내 눈은 역설적으로 빛의 스크래치를 기다리고

당신의 빛

특유의 미소로 날 밝혀줘

그녀를 믿기 때문에

당신 눈의 빛을 믿기 때문입니다.

행복으로 반짝이는 당신의 눈,

때로는 세월의 짐에 지쳐

수년간의 외로운 투쟁,

대책 없는 시간, 무한한 기다림.

나는 내가 느끼는 그 순간에 내가 싫어

내가 네게 또 다른 짐이라 잠시라도

내가 당신의 유용한 일부이거나 되고 싶기 때문에

왜냐면 난 그냥 너에게 주고 싶거든, 내가 할 수 있는 모든 것을 너에게 주고 싶거든

나 자신을 너에게 완전히 줘

언젠가는 너를 직접 데려가고 싶어

심심함에서 벗어나는 들판을 향해

일상의 나는 어디로 가는가

내가 어디에 있든 항상 당신을 데려갑니다.

새로운 석양이 오면 슬픔이 깨어나

내 뱃속 깊은 곳에서, 내 골수에서,

내 아픈 피부는 당신, 당신의 향기를 조금 요구합니다.

당신은 나의 천국입니다

Daniel E. Arriola Rauschmair.