La juventud de esta noche roza mi mente con su frío de carbón.
Los duendes invisibles del viento nocturno se dejan ver un poquito, y dejan tocarse, y hasta beben sueños de mis manos.
Quiero profundamente lo que estoy haciendo ahora, mi mente es un ventanal abierto en conjunción con la fantasía, en el contorno desdibujado de mi imaginación y es brújula ilógica que sólo señala la certeza de tu existencia.
Emprendo un vuelo directo hacia tu cuarto tensándome como un elástico manojo de pensamientos, como una flecha lanzada por Sidhartha que recorrerá nada menos que todo el universo para recalar en tu brahmánica aura.
Allí besaré tu frente en un cordón cósmico de cariño, y convocaré la presencia de “La Suerte” para rogarle cumpla mis deseos, y sentiré que siempre seré tuyo como esa parte de tu alma que es, fue y será siempre mía, (y ambos de nadie más).
Luego de hacerte mi primer blanco de la noche me retiraré a una velocidad tal que me habré despedido de vos hace muchos, muchos años atrás... quisiera que me recuerdes por siempre luminoso y bueno en esencia.
Despertaré suavemente con una tenue caricia solar. Veré que tu ser sutil sólo en espíritu me acompañó, y experimentaré una ambigua y auténtica pena…
Mis fieles cómplices de cabalgata nocturna dóciles flotarán sobre mí, y caerán al suelo en forma de tréboles ocultando al mundo en general que existen, ni siquiera yo podré verlos a la luz del día.
Al amparo de una mañana fresca me cubriré con tu manto de pétalos fragantes y dudaré de si las perlas refulgentes que me rodean son lágrimas de nostalgia o gemas de rocío... cuál más valiosa?
Y habitaré por un tiempo allí: En el amado por ambos, jardín terrenal, y te rozaré con olas de cariño para que mirar tu rosal con ojos de amor se deslice mi recuerdo como caricia por tu frente.
Y ataviado solamente con el manto fresco del aire, plateada espuma recorrerá mi piel, intenso y nada silencioso mi amor, como el mar, será por ti y sólo para ti, y anidará nuevamente en tus pupilas por toda nuestra eternidad.
Daniel E. Arriola Rauschmaïr
Readaptado el 22/11/2022 para Lalisa Manoban.
The youth of tonight brushes my mind with its coal cold.
The invisible elves of the night wind allow themselves to be seen a little bit, and allow themselves to be touched, and even drink dreams from my hands.
I deeply want what I am doing now, my mind is an open window in conjunction with fantasy, in the blurred outline of my imagination and it is an illogical compass that only indicates the certainty of your existence.
I take a direct flight to your room, tensing myself like an elastic bundle of thoughts, like an arrow shot by Sidhartha that will travel through the entire universe to land on your brahmanical aura.
There I will kiss your forehead in a cosmic cord of affection, and I will summon the presence of "La Suerte" to beg her to fulfill my wishes, and I will feel that I will always be yours as that part of your soul that is, was and will always be mine, (and both No one else's).
After making you my first target of the night, I will retire at such a speed that I will have said goodbye to you many, many years ago... I would like you to remember me forever bright and good in essence.
I will wake up gently with a tenuous solar caress. I will see that your subtle being accompanied me only in spirit, and I will experience an ambiguous and authentic sorrow...
My faithful accomplices of docile night riding will float above me, and will fall to the ground in the form of clovers hiding from the world in general that they exist, not even I will be able to see them in daylight.
Under the cover of a cool morning I will cover myself with your mantle of fragrant petals and I will doubt if the refulgent pearls that surround me are tears of nostalgia or dewy gems... which one is more valuable?
And I will live there for a while: In the earthly garden loved by both, and I will brush you with waves of affection so that looking at your rose bush with eyes of love my memory slides like a caress across your forehead.
And dressed only in the fresh mantle of air, silvery foam will cover my skin, intense and not at all silent my love, like the sea, will be for you and only for you, and will nest again in your pupils for all our eternity.
Daniel E. Arriola Rauschmaïr
Readapted on 11/22/2022 for Lalisa Manoban.
ความเยาว์วัยในค่ำคืนนี้ทำให้ใจฉันเย็นชา
เอลฟ์ที่มองไม่เห็นของสายลมยามค่ำคืนยอมให้ตัวเองมองเห็นได้เล็กน้อย ยอมให้ตัวเองถูกสัมผัส และแม้แต่ดื่มความฝันจากมือของฉัน
ฉันต้องการอย่างสุดซึ้งในสิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่ตอนนี้ จิตใจของฉันเป็นหน้าต่างที่เปิดอยู่ร่วมกับจินตนาการ ในโครงร่างที่พร่ามัวของจินตนาการของฉัน และเป็นเข็มทิศที่ไร้เหตุผลซึ่งบ่งบอกถึงความแน่นอนของการดำรงอยู่ของคุณเท่านั้น
ข้าพเจ้าจะบินตรงไปยังห้องของท่าน เกร็งตัวเหมือนมัดความคิดที่ยืดหยุ่น ประหนึ่งลูกศรที่ยิงโดยสิทธารถะที่จะพุ่งไปทั่วทั้งจักรวาลเพื่อไปโดนรัศมีพราหมณ์ของท่าน
ที่นั่นฉันจะจูบหน้าผากของคุณด้วยสายใยแห่งความเสน่หา และฉันจะเรียกการปรากฏตัวของ "La Suerte" เพื่อขอให้เธอทำตามความปรารถนาของฉัน และฉันจะรู้สึกว่าฉันจะเป็นของคุณเสมอในฐานะส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของคุณที่เป็นอยู่ เคยเป็นและจะเป็นของฉันตลอดไป (และทั้งคู่ไม่มีใครอื่น)
หลังจากตั้งคุณเป็นเป้าหมายแรกของฉันในคืนนี้ ฉันจะเกษียณด้วยความเร็วที่ฉันจะบอกลาคุณเมื่อหลายปีก่อน... ฉันขอให้คุณจดจำฉันตลอดไป สดใสและเป็นคนดี
ฉันจะตื่นขึ้นอย่างนุ่มนวลด้วยแสงแดดที่บางเบา ฉันจะเห็นว่าความบอบบางของคุณอยู่กับฉันด้วยจิตวิญญาณเท่านั้น และฉันจะประสบกับความโศกเศร้าที่คลุมเครือและแท้จริง...
ผู้สมรู้ร่วมคิดที่ซื่อสัตย์ของฉันในการขี่กลางคืนว่านอนสอนง่ายจะลอยอยู่เหนือฉัน และจะตกลงสู่พื้นในรูปของโคลเวอร์ที่ซ่อนตัวจากโลกโดยทั่วไปว่าพวกมันมีอยู่ แม้แต่ฉันก็ไม่สามารถเห็นพวกมันในเวลากลางวัน
ภายใต้ร่มเงาของรุ่งอรุณอันเย็นยะเยือก ฉันจะห่มกายด้วยกลีบดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมของเธอ และฉันจะสงสัยว่าไข่มุกที่ไหลรินอยู่รอบตัวฉันคือน้ำตาแห่งความคิดถึงหรืออัญมณีน้ำค้าง... อันไหนมีค่ามากกว่ากัน?
และฉันจะอยู่ที่นั่นชั่วขณะหนึ่ง: ในสวนดินอันเป็นที่รักของทั้งคู่ และฉันจะแปรงคุณด้วยคลื่นแห่งความรัก เพื่อให้การมองพุ่มกุหลาบของคุณด้วยสายตาแห่งความรัก ความทรงจำของฉันเลื่อนไหลราวกับสัมผัสที่หน้าผากของคุณ
และสวมเพียงเสื้อคลุมอากาศบริสุทธิ์ โฟมสีเงินจะปกคลุมผิวของฉัน เข้มข้นและไม่เงียบเลย ความรักของฉันเหมือนทะเล จะเป็นสำหรับคุณและสำหรับคุณเท่านั้น และมันจะทำรังอีกครั้งในรูม่านตาของคุณสำหรับพวกเราทุกคน ชั่วนิรันดร์
Daniel E. Arriola Rauschmaïr
오늘 밤의 젊음은 숯불의 차가움으로 내 마음을 스친다.
보이지 않는 밤바람의 엘프들은 자신을 조금이라도 볼 수 있게 하고, 만질 수 있게 하고, 내 손에서 꿈까지 빨아먹는다.
나는 지금 내가 하고 있는 일을 간절히 원하고, 내 마음은 환상과 결합된 열린 창이며, 내 상상의 흐릿한 윤곽 안에 있으며, 그것은 당신의 존재의 확실성만을 가리키는 비논리적인 나침반입니다.
나는 당신의 방으로 직행 비행기를 타고, 마치 싯다르타가 쏜 화살처럼 전 우주를 여행하여 당신의 브라만적인 아우라에 착지할 생각의 탄력 있는 묶음처럼 나 자신을 긴장시킵니다.
그곳에서 나는 사랑의 우주적 끈으로 당신의 이마에 입맞춤을 하고, "La Suerte"의 존재를 불러내 소원을 들어달라고 간청할 것입니다. , 항상 내 것이었고 앞으로도 그럴 것입니다.
당신을 밤의 첫 번째 목표로 삼은 후, 나는 수년 전에 당신에게 작별 인사를 할 정도로 빠른 속도로 은퇴할 것입니다.
나는 미약한 태양의 애무로 부드럽게 깨어날 것입니다. 나는 당신의 미묘한 존재가 영혼으로만 나와 동행하는 것을 보게 될 것이며 모호하고 진정한 슬픔을 경험할 것입니다 ...
유순한 야간 승마의 충실한 공범자들은 내 위에 떠 있을 것이고, 그들이 존재한다는 것을 일반적으로 세상으로부터 숨기는 클로버의 형태로 땅에 떨어질 것입니다. 심지어 낮에는 그들을 볼 수 없을 것입니다.
서늘한 아침의 은신처에서 그대의 향기로운 꽃잎 망토로 몸을 감싸고 나를 둘러싼 찬란한 진주가 그리움의 눈물인지 이슬 맺힌 보석인지 의심하리.
그리고 나는 한동안 그곳에서 살 것입니다. 두 사람 모두에게 사랑받는 지상 정원에서 사랑의 눈으로 당신의 장미 덤불을 바라 보는 내 기억이 당신의 이마를 애무하는 것처럼 미끄러지도록 애정의 파도로 당신을 닦을 것입니다.
그리고 신선한 공기의 맨틀만을 입은 은빛 거품이 내 피부를 덮을 것입니다. 강렬하고 전혀 조용하지 않은 내 사랑은 바다처럼 당신을 위해 그리고 당신만을 위해있을 것이며 우리의 모든 것을 위해 다시 당신의 눈동자에 둥지를 틀 것입니다 영원.
다니엘 E. 아리올라 라우슈마이어
Lalisa Manoban에 대해 2022년 11월 22일에 재적용되었습니다.
No hay comentarios.:
Publicar un comentario