Anti naturaleza - Anti nature

Las sombras se arrastran dejando pequeños senderos borrosos

al alejarse exponencialmente de mí.

Savia, sangre de destinos sempiternos que ultrajan la calma del presente.

Media luz que inhibe una idea en gestación

y deja sólo una intuición de su casi existencia sutil,

una sugerencia rumorosa de su potencial exteriorización,

para volver al lugar de donde nunca casi salió.

Hay rieles helados que no quiero tocar,

piedras quebradas que no cuentan su origen cretácico…

ahora a años luz de su génesis volcánica.

Hidrocarburos volcados en la cinta asfáltica,

ambos residuos de la naturaleza

alterados por el filtro mutador del homo-sapiens.

Música,rituales, idiomas, escritos, normas, idiotez…

nada de naturaleza planetaria. Nada más extraterrestre

que el mismo ser humano.

Somo virus, parásitos, cáncer para el mundo… la antisimbiosis.

Todo lo que analizamos lo prejuzgamos asimilándolo a nuestro género,

por lo que simpatizamos sólo con lo que responda a “nuestra imagen”.

Es probablemente nuestra negación de Dios lo único que nos impide

asimilarnos a él, que es El Mundo, La Materia… Los Universos.

Si esta vida es un paso para la evolución de nuestros seres esenciales

¿Porqué nos empeñamos en aferrarnos a ella? Desechando la

intuida verdad:

Nuestra existencia trasciende nuestra más loca imaginación.

Amamos, odiamos y tememos, porque intentamos eludir cualquier desafío…

no obstante, precisamente para eso estamos aquí, para eso “somos”.

Nuestros espíritus son “los seres”;

Crecen y evolucionan aquellos que comprenden la simple

consigna de “saber”. Saber que fuimos hechos para enfrentar pruebas,

para subir los peldaños del entendimiento,

para acercanos finalmente a “la conciencia”,

a Dios.

Daniel Arriola,04/05/2004.

Shadows creep leaving little blurry trails

moving exponentially away from me.

Sap, blood of everlasting destinies that outrage the calm of the present.

Half light that inhibits an idea in gestation

and leaves only an intuition of its almost subtle existence,

a rumored suggestion of its potential exteriorization,

to return to the place where he almost never left.

There are icy rails I don't want to touch

broken stones that do not tell of their Cretaceous origin...

now light years from its volcanic genesis.

Hydrocarbons dumped on the asphalt strip,

both residues of nature

altered by the mutating filter of homo-sapiens.

Music, rituals, languages, writings, norms, idiocy...

nothing planetary in nature. nothing more alien

than the same human being.

We are viruses, parasites, cancer to the world... the antisymbiosis.

We prejudge everything we analyze by assimilating it to our genre,

so we sympathize only with what responds to "our image".

It is probably our denial of God that is preventing us from

assimilate ourselves to it, which is The World, The Matter... The Universes.

If this life is a step for the evolution of our essential beings

Why do we insist on clinging to it? discarding the

intuited truth:

Our existence transcends our wildest imagination.

We love, we hate and we fear, because we try to avoid any challenge...

However, that is precisely why we are here, that is why “we are”.

Our spirits are "the beings";

Those who understand the simple

slogan of "know". Knowing that we were made to face trials,

to climb the steps of understanding,

to finally get closer to "consciousness",

to God.

Daniel Arriola.

เงาคืบคลานออกจากเส้นทางที่พร่ามัวเล็กน้อย

ออกห่างจากฉันมากขึ้นเรื่อยๆ

Sap เลือดแห่งชะตากรรมนิรันดร์ที่ทำลายความสงบในปัจจุบัน

แสงครึ่งหนึ่งที่ยับยั้งความคิดในการตั้งครรภ์

และทิ้งไว้เพียงสัญชาตญาณของการดำรงอยู่ที่เกือบจะบอบบางของมัน

คำแนะนำที่เล่าลือเกี่ยวกับการปรับโฉมภายนอกที่เป็นไปได้

เพื่อกลับไปยังที่ที่เขาแทบไม่ได้ไป

มีรางน้ำแข็งที่ฉันไม่อยากแตะต้อง

หินแตกที่ไม่บอกที่มาของยุคครีเตเชียส...

ตอนนี้เป็นเวลาหลายปีแสงจากการกำเนิดของภูเขาไฟ

ไฮโดรคาร์บอนทิ้งบนแถบแอสฟัลต์

ทั้งสิ่งตกค้างจากธรรมชาติ

เปลี่ยนแปลงโดยตัวกรองการกลายพันธุ์ของโฮโมเซเปียนส์

ดนตรี พิธีกรรม ภาษา งานเขียน บรรทัดฐาน ความงี่เง่า...

ไม่มีอะไรที่เป็นดาวเคราะห์ในธรรมชาติ ไม่มีอะไรต่างดาวอีกต่อไป

กว่ามนุษย์คนเดียวกัน

เราคือไวรัส ปรสิต มะเร็ง ต่อโลกใบนี้...

เราอคติต่อทุกสิ่งที่เราวิเคราะห์โดยหลอมรวมกับประเภทของเรา

ดังนั้นเราจึงเห็นอกเห็นใจในสิ่งที่ตอบสนองต่อ "ภาพลักษณ์ของเรา" เท่านั้น

อาจเป็นการปฏิเสธพระเจ้าของเราที่ขัดขวางเรา

หลอมรวมตัวเราเข้ากับมัน ซึ่งก็คือ โลก สสาร... จักรวาล

หากชีวิตนี้เป็นขั้นตอนของการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตที่สำคัญของเรา

ทำไมเราถึงยืนกรานที่จะยึดติดกับมัน? ทิ้ง

ความจริงที่หยั่งรู้:

การดำรงอยู่ของเรานั้นอยู่เหนือจินตนาการอันสุดโต่งของเรา

เรารัก เราเกลียด และเรากลัว เพราะเราพยายามหลีกเลี่ยงความท้าทายใดๆ...

อย่างไรก็ตาม นั่นคือเหตุผลที่เราอยู่ที่นี่ นั่นคือเหตุผลที่ "เราเป็น"

วิญญาณของเราคือ "สิ่งมีชีวิต";

ผู้ที่เข้าใจอะไรง่ายๆ

สโลแกนของ "รู้" เมื่อรู้ว่าเราต้องเผชิญการทดลอง

เพื่อไต่ระดับความเข้าใจ

ให้เข้าใกล้"สติ"ในที่สุด

เข้าใกล้พระเจ้ามากขึ้น.

แดเนียล อาร์ริโอลา  Daniel Arriola.

흐릿한 자취를 남기고 그림자가 스며든다

나에게서 기하 급수적으로 멀어집니다.

현재의 고요함을 격분시키는 영원한 운명의 피, 수액.

임신 중 아이디어를 방해하는 하프 라이트

거의 미묘한 존재에 대한 직감 만 남습니다.

잠재적 외관화에 대한 소문난 제안,

그가 거의 떠나지 않은 곳으로 돌아가기 위해.

만지고 싶지 않은 얼어붙은 레일이 있어

백악기 기원을 알려주지 않는 부서진 돌들...

이제 화산 기원으로부터 광년이 지났습니다.

아스팔트 스트립에 버려지는 탄화수소,

둘 다 자연의 잔재

호모 사피엔스의 돌연변이 필터에 의해 변경되었습니다.

음악, 의례, 언어, 글, 규범, 어리석음...

본질적으로 행성적인 것은 없습니다. 더 이상 외계인은 없다

같은 인간보다.

우리는 세상에 바이러스, 기생충, 암... 항공생입니다.

우리는 우리가 분석하는 모든 것을 우리 장르에 동화시켜 미리 판단합니다.

그래서 우리는 "우리의 이미지"에 반응하는 것에 대해서만 공감합니다.

우리를 막고 있는 것은 아마도 신에 대한 우리의 부정일 것입니다.

그것은 The World, The Matter... The Universes입니다.

이 생명이 우리의 본질적인 존재의 진화를 위한 한 걸음이라면

왜 우리는 그것에 집착해야 합니까? 폐기

직관된 진실:

우리의 존재는 우리의 상상을 초월합니다.

우리는 어떤 도전도 피하려고 하기 때문에 사랑하고, 미워하고, 두려워합니다...

그러나 그것이 바로 우리가 여기에 있는 이유이며, 그것이 바로 "우리가 있는" 이유입니다.

우리의 영혼은 "존재"입니다.

단순한 것을 이해하는 사람들

"알다"의 슬로건. 우리가 시련을 당하게 된 것을 알고,

이해의 단계를 오르기 위해,

드디어 "의식"에 가까워지고,

하나님께 더 가까이 가십시오.

다니엘 아리올라. Daniel Arriola.